Adhyaya 79

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लकुलीशं महाप्रभम् । तस्य पश्चिमदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి మహాప్రభువైన లకులీశుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను. ఆయన పశ్చిమ దిశాభాగంలో ఏడు ధనుస్సుల దూరంలో స్థితుడై ఉన్నాడు.

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां शांतं मूर्तिस्थितं प्रभुम् । समायातं महाक्षेत्रे तत्र कायावरोहणात्

సర్వజంతువుల పాపాలను హరించే, శాంతస్వరూపుడై సాకారమూర్తిగా స్థితుడైన ప్రభువు ఆ పవిత్ర కాయావరోహణం నుండి అక్కడ మహాక్షేత్రం (ప్రభాస)కు సమాయాతుడయ్యాడు.

Verse 3

कृत्वा तत्र तपश्चोग्रं दीक्षयित्वात्मशिष्य कान् । कुशकादींश्च चतुर उक्त्वा शास्त्राण्यनेकशः

అక్కడ ఆయన ఉగ్ర తపస్సు చేసి, తన శిష్యులకు దీక్షనిచ్చి, కుశక మొదలైన చతురులకు ఉపదేశించి, అనేకసార్లు శాస్త్రాలను ప్రవచించాడు.

Verse 4

न्यायवैशेषिकादीनि ततः सिद्धिं परां गतः । एवं ज्ञात्वा तु यः सम्यक्तं समर्चयते नरः

న్యాయ-వైశేషికాది శాస్త్రాలను స్థాపించి ఆయన పరమసిద్ధిని పొందాడు. ఇది తెలిసి ఎవడు ఆయనను సమ్యక్గా సమర్చిస్తాడో, వాడే యథార్థంగా ఆరాధించువాడు.

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अयने चोत्तरेपि वा । विद्यादानं च तत्रैव दद्याद्विप्राय शालिने

కార్త్తిక మాసంలో విశేషంగా, లేదా ఉత్తరాయణ కాలంలోనూ, అక్కడే విద్యాదానం చేయాలి; శీలవంతుడైన యోగ్య బ్రాహ్మణునికి దానిని సమర్పించాలి.

Verse 6

सप्तजन्मानि विप्रस्य धनाढ्यस्य कुले शुभे । जायते मतिमान्धीमाञ्छ्रीमानेवं पुनःपुनः

ఏడు జన్మల వరకు అతడు మళ్లీ మళ్లీ ధనవంతుడైన బ్రాహ్మణుని శుభకులంలో జన్మిస్తాడు—బుద్ధిమంతుడు, వివేకవంతుడు, శ్రీమంతుడు.

Verse 79

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ‘ప్రభాస క్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘లకులీశ్వరమాహాత్మ్య వర్ణనం’ అనే డెబ్బై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.