Adhyaya 78

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं वैश्वानरेश्वरम् । तस्यैवाग्नेयकोणस्थं धनुषां पंचके स्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి వైశ్వానరేశ్వర దేవుని వద్దకు వెళ్లవలెను. అది అదే స్థలానికి ఆగ్నేయ కోణమున, ఐదు ధనుస్సుల దూరమున ఉంది।

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । तत्र कश्चिच्छुकः पूर्वं नीडं देवि चकार ह

ఇది సమస్త జీవుల పాపాలను నశింపజేస్తుంది—కేవలం దర్శనముచేత గానీ స్పర్శముచేత గానీ. ఓ దేవీ, అక్కడ పూర్వం ఒక శుకుడు (చిలుక) గూడు కట్టెను.

Verse 3

प्रासादे भार्यया सार्द्धं निवस न्सुचिरं स्थितः । ततस्तौ दंपती नित्यं प्रदक्षिणं प्रचक्रतुः

అతడు తన భార్యతో కలిసి ఆ ప్రాసాదసమానమైన మందిరంలో దీర్ఘకాలం నివసించెను. ఆపై ఆ దంపతులు నిత్యం ప్రదక్షిణ చేయుచుండిరి.

Verse 4

कुलायस्य वशाद्देवि न तु भक्त्या कथंचन । कालेन महता तौ च पंचत्वं समुपस्थितौ

ఓ దేవీ, ఇది భక్తివల్ల ఏమాత్రం కాదు; గూడు (ఆశ్రయం) యొక్క వశమువల్లనే. ఎంతో కాలమైన తరువాత ఆ ఇద్దరూ మరణాన్ని పొందిరి.

Verse 5

जातौ तेन प्रभावेन उक्तौ जातिस्मरौ भुवि । लोपामुद्रागस्त्यनामप्रसिद्धिं परमां गतौ

ఆ ప్రభావముచేత వారు భూమిపై జాతిస్మరులుగా (పూర్వజన్మస్మృతితో) జన్మించిరి. లొపాముద్రా మరియు అగస్త్య అనే నామాలతో పరమ ఖ్యాతిని పొందిరి.

Verse 6

अथ गाथा पुरी गीता अगस्त्येन महात्मना । स्मरता पूर्वदेहं तु विस्मयेनानुभूतिजा

అప్పుడు మహాత్ముడైన అగస్త్యుడు, తన పూర్వదేహాన్ని స్మరించుచూ, ఆశ్చర్యమూ అంతరానుభూతి నుండీ జనించిన ఒక సంపూర్ణ గాథను పాడెను.

Verse 7

कृत्वा प्रदक्षिणं सम्यग्वह्नीशं यः प्रपश्यति । नूनं प्रसिद्धिमाप्नोति इतश्चाहं यथा पुरा

యెవడు విధివిధానంగా ప్రదక్షిణ చేసి అగ్నిదేవస్వరూపుడైన వహ్నీశ్వరుని దర్శించునో, వాడు నిశ్చయంగా కీర్తిని పొందును—నేను పూర్వకాలంలో ఇక్కడ పొందినట్లే।

Verse 8

एवं देवि तवाख्यातं माहात्म्यं वह्निदैवतम् । श्रुतं पापहरं नृणां सर्वकामफलप्रदम्

హే దేవీ, ఈ విధంగా నీకు అగ్నిదేవత మహాత్మ్యం చెప్పబడింది; దీనిని వినుట మనుష్యుల పాపాలను హరించి, సమస్త కోరికల ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 9

घृतेन तं तु संस्नाप्य विधिना वै समर्चयेत् । हेम दद्याच्च विप्रेंद्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

నెయ్యితో ఆ దేవతకు అభిషేకం చేసి విధివిధానంగా ఆరాధించాలి; ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, తరువాత శ్రద్ధతో బంగారాన్ని దానముగా ఇవ్వాలి।

Verse 10

एवं कृत्वा विधानेन सम्यग्यात्राफलं लभेत् । वह्निलोकं तु संप्राप्य मोदते कालमक्षयम्

ఈ విధంగా విధానప్రకారం చేసినవాడు యాత్రాఫలాన్ని సంపూర్ణంగా పొందును; అగ్నిలోకాన్ని చేరి అక్షయకాలం ఆనందించును।

Verse 78

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहरुया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वैश्वानरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्तति तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్ర్యా సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘వైశ్వానరేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే అష్టసప్తతితమ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।