
ఈశ్వరుడు మహాదేవిని ఉద్దేశించి—ప్రభాసక్షేత్రంలో ముందుగా చెప్పిన స్థలానికి దక్షిణంగా, ఎక్కువ దూరం కాకుండా, ఉత్తంకేశ్వరమనే అత్యుత్తమ పుణ్యతీర్థం ఉందని చెప్పి, ఆ దిశగా యాత్ర చేయమని ఆదేశిస్తాడు. ఇలా ప్రభాసక్షేత్రంలో యాత్రా మార్గక్రమం స్పష్టంగా సూచించబడుతుంది. ఆ లింగాన్ని మహాత్ముడైన భక్తశ్రేష్ఠుడు ఉత్తంకుడు స్వయంగా భక్తితో స్థాపించాడని వర్ణన. యాత్రికుడు సుసమాహితుడై అక్కడ దర్శనం చేసి, స్పర్శ చేసి, విధివిధానాలతో భక్తితో పూజిస్తే, అతడు సమస్త కల్మషాల నుండి విముక్తి పొందుతాడని ఫలశ్రుతి. ఇది స్కందమహాపురాణం ప్రభాసఖండంలో ఉత్తంకేశ్వరమాహాత్మ్యాన్ని చెప్పే 77వ అధ్యాయం.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి ఉత్తమమైన ఉత్తంకేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను. అది అదే స్థలానికి దక్షిణ భాగమున ఎక్కువ దూరం కాకుండా ఉంది; మహాత్ముడు ఉత్తంకుడు స్వయంగా భక్తితో దానిని స్థాపించాడు।
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
హే మహాదేవీ! దానిని దర్శించి, మనస్సును సమాధానంగా ఉంచి స్పర్శించి, విధివిధానముగా భక్తితో పూజించినవాడు సమస్త కల్మష పాపముల నుండి విముక్తుడగును।
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోక సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండమున, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘ఉత్తంకేశ్వరమాహాత్మ్య వర్ణనము’ అను డెబ్బై ఏడవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।