Adhyaya 72
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు సంక్షిప్తంగా ధార్మిక-ఆచార బోధను అందిస్తాడు. అదే క్షేత్రంలో ‘జలవాస’ అని ప్రసిద్ధమైన విఘ్నేశ్వర గణేశుని దర్శనం చేయమని ఆదేశం ఉంది; ఆ దర్శనం విఘ్ననాశకమై సమస్త కార్యసిద్ధిని ప్రసాదిస్తుందని చెప్పబడింది. కారణకథలో వరుణుడు తన తపస్సు నిర్ఘాతం లేకుండా సాగేందుకు జలజ ఉపహారాలతో భక్తితో గణపతిని పూజించాడని వర్ణన. చతుర్థి తిథినాడు తర్పణం చేసి గంధం, పుష్పాలు, మోదకాలతో పూజ చేయవలెనని విధానం; యథాభక్తి-యథాశక్తి ప్రకారం అర్పణం చేస్తే గణాధిపుడు సంతుష్టుడవుతాడనే నీతి ఇందులో నిగూఢం.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं जलवाससम् । सर्वविघ्नविनाशाय सर्वकार्यप्रसिद्धये
ఈశ్వరుడు పలికెను—అక్కడే ‘జలవాస’ అని ప్రసిద్ధుడైన విఘ్నేశ్వరుని దర్శించాలి; అలా చేస్తే సమస్త విఘ్నాలు నశించి, అన్ని కార్యాలు సిద్ధిస్తాయి.
Verse 2
वरुणेन महादेवि तपोनिर्विघ्नहेतवे । पूजितो जलजैर्भक्त्या जलवासास्ततः स्मृतः
ఓ మహాదేవీ! తపస్సుకు విఘ్నం కలగకుండుటకై వరుణుడు జలజ ఉపచారాలతో భక్తితో ఆయనను పూజించాడు; అందువల్ల ఆయన ‘జలవాస’ అని స్మరింపబడుతున్నాడు.
Verse 3
चतुर्थ्यां तर्पयेद्भक्त्या गन्धैः पुष्पैः स मोदकैः । यथाभक्त्यनुसारेण तस्य तुष्येद्गणाधिपः
చతుర్థీ నాడు భక్తితో గంధాలు, పుష్పాలు, మోదకాలు సమర్పించి ఆయనను తృప్తిపరచాలి; భక్తి మేరకు గణాధిపతి ప్రసన్నుడవుతాడు.
Verse 72
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलवासगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘జలవాస గణపతి మహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే డెబ్బై రెండవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.