
ఈ అధ్యాయంలో దేవి–ఈశ్వరుల మధ్య ధార్మిక సంభాషణగా ‘గౌరీశ్వర’ లింగ మహిమను, పాపనాశక ఫలాన్ని వివరించారు. దేవి—ప్రసిద్ధ గౌరీశ్వర లింగం ఎక్కడ స్థితి చెందింది? దాని పూజ వల్ల ఏ ఫలం కలుగుతుంది? అని అడుగుతుంది. ఈశ్వరుడు ఇది పాపక్షయకరమైన మహాత్మ్యమని చెప్పి, గౌరీతో సంబంధమైన ప్రసిద్ధ తపోవనాన్ని వర్ణిస్తాడు; అది ధనుస్సు ప్రమాణాలతో వృత్త/పరిధి రూప పుణ్యక్షేత్రంగా సూచించబడుతుంది. ఆ పవిత్ర ప్రదేశంలో దేవి ఏకపాద తపస్సుతో నిలిచినట్లు చెప్పి, లింగ స్థానం దిశానిర్దేశంతో—కొంచెం ఉత్తరంగా, ఈశాన్య కోణంలో, దూర సూచనలతో—నిర్ణయిస్తాడు. తదుపరి ఆరాధన ప్రభావం చెప్పబడుతుంది—భక్తితో లింగ పూజ, ముఖ్యంగా కృష్ణాష్టమి రోజున, పాప విముక్తిని ఇస్తుంది. దానధర్మం కూడా విధిలో భాగం: గోదానం, అర్హ బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణదానం, ప్రత్యేకంగా అన్నదానం—దోషశమనానికి. చివరగా బలమైన ప్రాయశ్చిత్త ఫలశ్రుతి—భారీ పాపులు కూడా ఈ లింగ దర్శనమాత్రంతో పాపాల నుండి విడుదలవుతారని ప్రకటించబడుతుంది.
Verse 1
देव्युवाच । गौरीश्वरेति विख्यातं यत्त्वया लिंगमुत्तमम् । कुत्र तिष्ठति तल्लिंगं पूजितं यत्फलं लभेत्
దేవి పలికింది—మీరు ‘గౌరీశ్వర’ అని ప్రసిద్ధి చేసిన ఆ ఉత్తమ లింగం ఎక్కడ స్థితి చెందింది? దానిని పూజిస్తే ఏ ఫలితం లభిస్తుంది?
Verse 2
ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनारानम् । गौरीश्वरस्य देवस्य सर्वकामप्रदस्य वै
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవి, విను; పాపనాశకమైన మహాత్మ్యాన్ని నేను వివరిస్తాను—సర్వకామప్రదుడైన గౌరీశ్వర దేవుని మహిమను.
Verse 3
इदं तपोवनं देवि ख्यातं गौर्या महाप्रभम् । धनुषां पचपंचाशत्समंतात्परिमंडलम्
హే దేవి, ఈ తపోవనం గౌరీ వల్ల ప్రసిద్ధి పొందిన మహాప్రభావశాలి వనం. ఇది అన్ని వైపులా యాభై ఐదు ధనుస్సుల పరిమాణంలో వృత్తాకారంగా విస్తరించింది.
Verse 4
तत्र मध्ये स्थिता देवी एकपादा तपोन्विता । तस्या उत्तरतो देवि किंचिदीशानसंस्थितम्
అందులో మధ్యలో దేవి ఒక పాదంపై తపస్సుతో నిలిచి ఉన్నది. ఓ దేవి, ఆమె ఉత్తరదిశలో కొద్దిగా ఈశాన (ఉత్తర-తూర్పు) దిశవైపు ఏదో స్థితమై ఉంది.
Verse 5
धनुषां चतुरंते च लिंगं पापभयापहम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं भक्तियुतो नरः । कृष्णाष्टम्यां विशेषेण स मुक्तः पातकैर्भवेत्
నాలుగు ధనుస్సుల దూరంలో పాపభయాన్ని హరించే లింగం ఉంది. భక్తితో ఆ లింగాన్ని పూజించే భక్తుడు—ప్రత్యేకంగా కృష్ణాష్టమి నాడు—పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
Verse 6
गोदानं चात्र शंसंति सुवर्णं द्विजपुंगवे । अन्नदानं विशेषेण सर्वपापप्रशांतये
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా, ఇక్కడ గోదానం మరియు స్వర్ణదానం ప్రశంసించబడుతున్నాయి. ముఖ్యంగా సమస్త పాపశాంతికి అన్నదానం అత్యుత్తమమని కీర్తించబడింది.
Verse 7
गोघ्नो वा ब्रह्महा वाऽपि तथा दुष्कृतकर्मकृत् । सर्व पापैः प्रमुच्येत तस्य लिंगस्य दर्शनात्
గోహంతకుడైనా, బ్రహ్మహంతకుడైనా, లేదా దుష్కర్మాలు చేసినవాడైనా—ఆ లింగ దర్శనమాత్రంతోనే అతడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
Verse 69
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये गौरीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి సహస్రి సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘గౌరీశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే అరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.