Adhyaya 67

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गछेन्महालिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम् । कामेनाराधितं पूर्वं दैत्यसूदनपश्चिमे

ఈశ్వరుడు పలికెను—ఆ తరువాత ‘కామేశ్వర’మని ప్రసిద్ధమైన మహాలింగానికి వెళ్లవలెను. అది దైత్యసూదనుని పశ్చిమాన ఉంది; పూర్వం కామదేవుడు దానిని ఆరాధించాడు।

Verse 2

धनुषां सप्तके तत्र स्थितं देवि महाप्रभम् । निर्दग्धस्तु यदा काम स्तृतीयेनाग्निना मम

హే దేవీ! అక్కడ ఏడు ధనుస్సుల దూరంలో ఆ మహాప్రభ లింగం స్థితమై ఉంది. నా తృతీయ నేత్రాగ్నిచే కాముడు దగ్ధుడైనప్పుడు,

Verse 3

तदा वर्षसहस्रं तु समाराध्य महेश्वरम् । प्रपेदे कामनासर्गं यत्रानंगः पुरा किल

అప్పుడు అతడు సహస్ర సంవత్సరాలు మహేశ్వరుని సమారాధించి, పూర్వం అనంగుడు (దేహరహిత కాముడు) ఉన్న అదే స్థలంలో, కామన యొక్క పునఃసృష్టిని పొందెను।

Verse 4

तेन कामेश्वरंनाम ख्यातं लिंगं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम्

అందుచేత భూమిపై ఆ లింగము ‘కామేశ్వర’మని ప్రసిద్ధి పొందింది. ఓ దేవి, అది సమస్త పాపాలను హరించి అన్ని ధర్మసమ్మత కోరికల ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

Verse 5

त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत्

మాధవ (వైశాఖ) మాస శుక్లపక్ష త్రయోదశినాడు నియమానుసారం ఆయనను విధివిధానంగా పూజిస్తే, పురుషుడు స్త్రీలకు ఆకర్షణీయుడుగా (కామ్యుడుగా) అవుతాడు.

Verse 67

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ‘ప్రభాసఖండం’లో, మొదటి ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యం’లో ‘కామేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే అరవైఏడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.