
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి ఉపదేశిస్తూ—యోగేశ్వరీకి దక్షిణంగా ఎక్కువ దూరం కాని చోట ఉన్న భైరవేశ్వర క్షేత్రానికి వెళ్లమని చెబుతాడు. అక్కడి లింగం సర్వపాపనాశకమై, దివ్యైశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించేదిగా వర్ణించబడింది. పూర్వకథ ద్వారా క్షేత్రాధికారాన్ని స్థాపిస్తుంది—దైత్యనాశార్థం దేవి కార్యారంభం చేసినప్పుడు భైరవుణ్ని ఆహ్వానించి తన దూతగా నియమించింది. అందువల్ల ఆమె ‘శివదూతి’గా, తరువాత ‘యోగేశ్వరీ’గా ప్రసిద్ధి చెందిందని, దేవీనామాలు–స్థానభూగోళ సంబంధం కూడా సూచించబడింది. భైరవుడు దూతసేవకు నియమితుడైన ఆ స్థలంలో లింగం ‘భైరవేశ్వర’మని ఖ్యాతి పొందింది; భైరవుడే ప్రతిష్ఠించి, దేవులు మరియు దైత్యులు ఇద్దరూ పూజించినట్లు చెప్పబడింది. ఫలశ్రుతి ప్రకారం కార్తీకమాసంలో నియమానుసారంగా భక్తితో పూజించినవాడు, లేదా ఆరు నెలలు నిరంతరం ఆరాధించినవాడు, కోరిన ఫలాన్ని పొందుతాడు.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । योगेश्वर्या दक्षिणतो नातिदूरे व्यवस्थितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—అనంతరం, ఓ మహాదేవీ, యోగేశ్వరీకి దక్షిణంగా ఎక్కువ దూరం కాని చోట ఉన్న ఉత్తమ భైరవేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं दिब्यैश्वर्यप्रदायकम् । पुरा दैत्यविनाशार्थं यदा देवी कृतोद्यमा
ఇది సమస్త పాపాలను శమింపజేసి దివ్య ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించును। పూర్వకాలంలో, దేవి దైత్యవినాశార్థం ప్రయత్నానికి సిద్ధపడినప్పుడు, ఈ పవిత్ర శక్తి ప్రదర్శితమైంది।
Verse 3
तदा भैरवमाहूय दूतत्वे नियुयोज ह । शिवदूती तदा ख्याता पश्चाद्योगेश्वरीति च
అప్పుడు దేవి భైరవుని పిలిచి దూతత్వ కార్యంలో నియమించింది। ఆ సమయంలో ఆమె ‘శివదూతి’గా ప్రసిద్ధి చెందింది; తరువాత ‘యోగేశ్వరీ’ అని కూడా ఖ్యాతి పొందింది।
Verse 4
भैरवो यत्र वै देव्या दूतत्वे विनियोजितः । तेन लिंगं समाख्यातं भैरवेश्वरनामकम्
దేవి భైరవుని దూతత్వంలో నియమించిన స్థలంలోనే, ఆ కారణంగా అక్కడి లింగం ‘భైరవేశ్వర’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి చెందింది।
Verse 5
पूजितं देवदैत्यैश्च भैरवेण प्रतिष्ठितम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या कार्तिक्यां विधिना नरः । निरंतरं वा षण्मासं सोऽभीष्टं लभते फलम्
దేవదానవులచే పూజింపబడినదీ, భైరవునిచే ప్రతిష్ఠింపబడినదీ అయిన ఆ లింగాన్ని—కార్తిక మాసంలో విధివిధానాలతో భక్తితో పూజించువాడు, లేక ఆరు నెలలు నిరంతరం పూజించువాడు, తన ఇష్టఫలాన్ని పొందును।
Verse 63
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भैरवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्याय
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘భైరవేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను త్రిషష్టితమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।