
ఈశ్వరుడు ప్రాభాసక్షేత్రంలో ధనదేశ్వరమనే ప్రసిద్ధ సిద్ధలింగ మహిమను వర్ణిస్తాడు. ఇది బ్రహ్ముని నైరృత (దక్షిణ-పడమర) భాగంలో, ‘ధనుస్సు’ ప్రమాణంలో పదహారవ స్థానంలో, రాహులింగ సమీపంలో ఉన్నదని చెప్పబడింది. ధనదుడు (కుబేరుడు) పూర్వస్థితులను స్మరించి, శివరాత్రి మరియు ప్రాభాసక్షేత్ర మహత్తును గ్రహించి అక్కడికి తిరిగి వచ్చి, ఆ స్థలంలోని అపూర్వ శక్తిని దర్శిస్తాడు. విధివిధానాలతో దీర్ఘకాలం ఘోర తపస్సు చేసి లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి పూజిస్తాడు. శివానుగ్రహంతో ధనదుడు అలకాధిపత్యం వంటి ఉన్నత స్థితిని పొందుతాడు; తపస్సు, భక్తితో అక్కడ శంకరుని ప్రత్యక్ష సన్నిధిని మరింత నిర్ధారిస్తాడు. చివరగా భక్తులకు ఉపదేశం—పంచోపచారాలతో, సుగంధ ద్రవ్యాలతో పూజిస్తే వంశంలో చిరస్థాయి సంపద, అజేయత్వం, శత్రువుల గర్వనిగ్రహం కలుగుతాయి; దారిద్ర్యం పుట్టదు. ఈ మహాత్మ్యాన్ని శ్రద్ధతో విని గౌరవించేవారికి స్థిరమైన మంగళం కలుగుతుంది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ ते पंचमं वच्मि सिद्धलिगं महाप्रभम् । ब्रह्मणो नैरृते भागे धनुषां षोडशे स्थितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—ఇప్పుడు నేను నీకు ఐదవదైన మహాప్రభ సిద్ధలింగాన్ని చెప్పుదును; అది బ్రహ్ముని నైరృత (దక్షిణ-పడమర) భాగంలో పదహారు ధనుస్సుల దూరంలో స్థితమై ఉంది.
Verse 2
राहुलिंगस्य चाभ्याशे लिंगं धनदनिर्मितम् । धनदत्वं च संप्राप्तो यत्र तप्त्वा महत्तपः
రాహులింగ సమీపంలో ధనదుడు (కుబేరుడు) నిర్మించిన లింగం ఉంది. అక్కడ మహత్తపస్సు చేసి అతడు ‘ధనద’ అనే ధనాధిపత్యాన్ని పొందాడు.
Verse 3
संस्थाप्य विधिवत्पूज्य लिंगं वर्षसहस्रकम् । अलकाधिपतिर्जातस्तत्र शंभोः प्रसादतः
లింగాన్ని విధివిధానంగా స్థాపించి వెయ్యేళ్లు నియమంగా పూజించాడు. అక్కడ శంభువు అనుగ్రహంతో అతడు అలకాధిపతిగా అయ్యాడు.
Verse 4
जातिं स्मृत्वा पूर्विकां तु ज्ञात्वा दीपदशाफलम् । शिवरात्रे प्रभावं तु प्रभासं पुनरागतः
తన పూర్వస్థితిని స్మరించి, దీపదాన ఫలాన్ని తెలుసుకొని, శివరాత్రి ప్రభావాన్ని గ్రహించి అతడు మళ్లీ ప్రభాసకు వచ్చాడు.
Verse 5
प्रभावातिशयं ज्ञात्वा स्थापयामास शंकरम् । तत्र प्रत्यक्षतां नीतस्तपसा येन शंकरः
ఆ స్థల మహిమాతిశయాన్ని తెలుసుకొని అతడు అక్కడ శంకరుని స్థాపించాడు. తన తపస్సుతో అక్కడే శంకరుని ప్రత్యక్షం చేశాడు.
Verse 6
महाभक्त्या महादेवि तस्मिंल्लिंगेऽवतारितः । तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या पूजयित्वा यथाविधि
ఓ మహాదేవీ, మహాభక్తితో అతడు శివుని ఆ లింగంలో అవతరింపజేశాడు. దాన్ని చూసిన మనిషి భక్తితో విధివిధానంగా పూజించాలి.
Verse 7
पञ्चोपचारैः सद्भक्त्या गन्धधूपानुलेपनैः । तस्यान्वये दरिद्रश्च कदापि न भविष्यति
సద్భక్తితో గంధం, ధూపం, అనులేపనం మొదలైన పంచోపచారాలతో పూజించినచో ఆ భక్తుని వంశంలో ఎప్పటికీ దారిద్ర్యం కలుగదు।
Verse 8
ये चैतत्पूजयिष्यंति लिंगं भक्तियुता नराः । अजेयास्ते भविष्यंति शत्रूणां दर्पनाशनाः
భక్తియుతులై ఈ లింగాన్ని పూజించే వారు అజేయులై, శత్రువుల దర్పాన్ని నశింపజేస్తారు।
Verse 9
इति ते कथितं सर्वं धनदेशमहोदयम् । श्रुत्वानुमोद्य यत्नेन दरिद्रो नैव जायते
ఇలా ధనదేశ మహిమ అంతా నీకు చెప్పబడింది. దీనిని విని యత్నంతో భక్తిగా సమ్మతించువాడు దారిద్ర్యాన్ని పొందడు।
Verse 56
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये धनदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణం ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండం, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘ధనదేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే యాభై ఆరవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।