Adhyaya 53

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यव स्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—ఓ మహాదేవీ, తదుపరి ఉత్తమమైన కపిలేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను. అది అదే స్థలానికి తూర్పు దిశాభాగంలో, ఎక్కువ దూరం కాకుండా ఉంది.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु दर्शनात्पापनाशनम् । कपिलोनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महातपः

అక్కడి లింగం మహాప్రభావశాలి; దాని దర్శనమాత్రంతో పాపాలు నశిస్తాయి. అక్కడే కపిలనామక రాజర్షి మహత్తర తపస్సు చేశాడు.

Verse 3

संप्राप्तः परमां सिद्धिं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । देवसांनिध्यमीशानं तस्मिंल्लिंगे सदा हरिः

మహేశ్వరుని ప్రతిష్ఠించి అతడు పరమసిద్ధిని పొందెను. ఆ లింగంలో దేవసాన్నిధ్యం ఉంది—అక్కడ ఈశానుడు సదా సన్నిహితుడై ఉంటాడు; హరి కూడా నిత్యం నివసిస్తాడు.

Verse 4

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सर्वलोकहितार्थतः । सप्तकृत्वो महादेवं सोमेशं कपिलेश्वरम् । यः पश्येत्प्रयतो भूत्वा स गोदानफलं लभेत्

శుక్లపక్ష చతుర్దశినాడు, సమస్త లోకహితార్థంగా, నియమసంయమాలతో మహాదేవుడు సోమేశుడు కపిలేశ్వరుని ఏడు మార్లు దర్శించినవాడు గోదానసమాన పుణ్యఫలాన్ని పొందును।

Verse 5

तिलधेनुं च यो दद्यात्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः । तिलसंख्यायुगान्येव स स्वर्गे वसति प्रिये

ప్రియే! ఆ తీర్థంలో ఏకాగ్రచిత్తుడై తిలధేనువును దానం చేసినవాడు, తిలల సంఖ్యకు సమానమైన యుగాలపాటు స్వర్గంలో నివసించును।

Verse 53

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘కపిలేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే యాభైమూడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।