Adhyaya 50

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं राहुप्रतिष्ठितम् । शनैश्चरेश्वराद्देवि वायव्ये संप्रतिष्ठितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి శనైశ్చరేశ్వరుని సమీపమున వాయవ్య (వాయువ్య/ఉత్తర-పడమర) దిశలో స్థితమైన, రాహువు ప్రతిష్ఠించిన లింగమునకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

अजादेव्याश्चोत्तरतो धनुषां सप्तके स्थितम् । मंगलायाः समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

ఇది అజాదేవి ఉత్తరమున, ఏడు ధనుస్సుల దూరమున స్థితమై ఉంది; మంగళా సమీపమున, ఎక్కువ దూరం కాకుండా నిలిచియుంది।

Verse 3

लिंगं महाप्रभावं तु सैंहिकेयप्रतिष्ठितम् । तत्र वर्षसहस्रं तु वैप्रचित्तिस्तपोऽकरोत्

ఆ లింగము మహాప్రభావముగలది; సింహికాపుత్రుడు (రాహు) దానిని ప్రతిష్ఠించాడు. అక్కడ వైప్రచిత్తి సహస్ర సంవత్సరములు తపస్సు చేశాడు.

Verse 4

स्वर्भानुः स महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुराः । समाराध्य महादेवं दिव्येन तपसा प्रभुम्

మహావీరుడూ, పరాక్రమశాలియూ, యుద్ధప్రసిద్ధుడైన మహాసురుడు స్వర్భాను దివ్య తపస్సుతో ప్రభువైన మహాదేవుని ప్రసన్నం చేశాడు.

Verse 5

लिंगेऽवतारयामास जगद्दीपं महेश्वरम् । यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या नरः सम्यक्च पश्यति । तस्य पापं क्षयं याति अपि ब्रह्मवधोद्भवम्

అతడు జగద్దీపుడైన మహేశ్వరుని లింగములో అవతరింపజేశాడు. ఎవడు భక్తితో పూజించి సమ్యక్గా దర్శించునో, అతని పాపములు—బ్రహ్మహత్యాజనితమైనవికూడా—క్షయమగును.

Verse 6

नांधो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्द्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ఈ భూతలమున దానిని దర్శించిన మానవుడు ఎప్పుడూ అంధుడుగా, బధిరుడుగా, మూగగా, రోగిగా లేదా దరిద్రుడుగా జన్మించడు.

Verse 7

सुखसौभाग्यसंपन्नस्तदा भवति रूपवान् । सर्वकामसमृद्धात्मा मोदते दिवि देववत्

అప్పుడు అతడు సుఖసౌభాగ్యసంపన్నుడై రూపవంతుడగును; సర్వకామసమృద్ధుడై స్వర్గమున దేవునివలె ఆనందించును.

Verse 8

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं राहुदैवतम् । श्रुत्वा तु मोहनिर्यातो नरो निष्कल्मषो भवेत्

హే దేవీ! ఈ విధంగా నీకు రాహు-దైవత మహాత్మ్యం చెప్పబడింది. దీనిని వినిన మనిషి మోహం విడిచి నిర్మలుడై పాపరహితుడగును.

Verse 50

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये राह्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशोऽध्यायः

ఇట్లు ఎనభై ఒక వేల శ్లోకాలున్న శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ‘ప్రభాసక్షేత్ర మహాత్మ్య’ భాగంలో ‘రాహ్వీశ్వర మహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే యాభైవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.