Adhyaya 366

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यायाश्च उत्तरे । सिद्धिस्थानानि दिव्यानि यत्र सिद्धा महर्षयः

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, హిరణ్యా యొక్క ఉత్తర భాగమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ సిద్ధి పొందుటకు దివ్య స్థానములు ఉన్నాయి, అక్కడ సిద్ధ మహర్షులు సిద్ధిని పొందిరి।

Verse 2

तत्र लिंगान्यनेकानि शक्यंते कथितुं न हि । साग्रं शतं पुनस्तत्र लिंगानां प्रवरं स्मृतम्

అక్కడ లింగములు అనేకము; వాటిని పూర్తిగా చెప్పుట సాధ్యము కాదు. అయినను అక్కడ వందకు కొద్దిగా మించిన లింగములు ‘ప్రవర’ములుగా, శ్రేష్ఠములుగా స్మరింపబడుతున్నవి।

Verse 3

वज्रिण्यास्तु तटे देवि लिंगान्येकोनविंशतिः । न्यंकुमत्यास्तटे देवि सहस्रं द्विशताधिकम्

ఓ దేవీ, వజ్రిణీ తీరమున పందొమ్మిది లింగములు ఉన్నాయి; మరియు ఓ దేవీ, న్యంకుమతీ తీరమున వెయ్యికి రెండువందల అధికముగా (అంటే పన్నెండువందలు) లింగములు ఉన్నాయి।

Verse 4

प्राधान्येन वरारोहे पूर्वे स्वायंभुवेंऽतरे । कपिलायास्तटेदेवि लिंगानां षष्टिरुत्तमा

ఓ వరారోహే, ముఖ్యముగా పూర్వ స్వాయంభువ మన్వంతరమున, ఓ దేవీ, కపిలా తీరమున అరవై ఉత్తమ లింగములు ప్రసిద్ధమై (లేదా ప్రతిష్ఠితమై) ఉన్నాయి।

Verse 5

सरस्वत्यां पुनस्तत्र लिंगसंख्या न विद्यते । एवं पंचमुखा देवि लिंगमाला विभूषिता

అక్కడ సరస్వతీ ప్రాంతంలో లింగాల సంఖ్య తెలియదు. ఈ విధంగా, ఓ దేవీ, పంచముఖ ప్రభువు లింగమాలచే విభూషితుడై ఉన్నాడు.

Verse 6

प्रभासे कथिता देवि पंचस्रोताः सरस्वती । यस्याः प्रवाहैः संभिन्नं क्षेत्रं द्वादशयोजनम्

ఓ దేవీ, ప్రభాసంలో సరస్వతీని ఐదు స్రోతస్సులతో ఉన్నదిగా చెబుతారు. ఆమె ప్రవాహాలచే ద్వాదశ యోజనాల క్షేత్రం కాలువలుగా చీలి పరస్పరం మిళితమై ఉంది.

Verse 7

तत्र वापीषु कूपेषु यत्र तत्रोद्भवं जलम् । सारस्वतं तु तज्ज्ञेयं ते धन्या ये पिबंति तत्

అక్కడ చెరువులలోను బావులలోను ఎక్కడెక్కడ నీరు ఉద్భవిస్తుందో, అది ‘సారస్వత’ జలమని తెలుసుకోవాలి. దానిని త్రాగువారు ధన్యులు.

Verse 8

यत्रतत्र नरः स्नात्वा सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सारस्वतस्नानफलं लभते नात्र संशयः

అక్కడ ఎక్కడైనా మనిషి సమ్యక్ శ్రద్ధతో స్నానం చేస్తే, అతడు సారస్వత-స్నాన ఫలాన్ని పొందుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.

Verse 9

यत्प्रोक्तं स्पर्शलिंगं तु श्रीसोमेशेति विश्रुतम् । प्रभासक्षेत्रलिंगानां कला तस्यैव शांकरी

‘స్పర్శ-లింగం’ అని చెప్పబడినదే ‘శ్రీ సోమేశ’గా ప్రసిద్ధి. ప్రభాసక్షేత్ర లింగాల శాంకరీ కళ నిజంగా ఆయనదే.

Verse 10

यद्वा तद्वा पूजयित्वा लिंगं क्षेत्रस्य मध्यगम् । श्रीसोमेशमिति ज्ञात्वा सोमेशः पूजितो भवेत्

క్షేత్ర మధ్యభాగంలో ఉన్న ఏ లింగాన్నైనా పూజించి, దానిని ‘శ్రీ సోమేశ’ అని తెలిసికొంటే, సోమేశుడే పూజింపబడినవాడవుతాడు।

Verse 365

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रकीर्णस्थानलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్ర్య సంహితలో, ఏడవ ‘ప్రభాసఖండ’ములో, మొదటి ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ములో, ‘ప్రకీర్ణస్థాన లింగమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 366వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।