Adhyaya 361
అధ్యాయము 361లో ఈశ్వర–దేవి సంభాషణలో సంక్షిప్త తీర్థోపదేశం చెప్పబడింది. సాధకుడు హిరణ్యాతటానికి వెళ్లవలెనని, అక్కడ ‘ఘటికాస్థానం’ అనే ప్రత్యేక స్థలం ఉందని, అది పూర్వం ఒక సిద్ధఋషితో సంబంధమై ఉందని పేర్కొంటుంది. ఆ స్థల పవిత్రత మృకండుని యోగసిద్ధితో స్థాపితమైందని చెప్పబడింది. ఆయన ధ్యానయోగం ద్వారా—ఒక నాడీ-పరిమాణంలోనే ఫలసిద్ధి పొందినట్లు చెప్పుతూ—అదే చోట లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. ఆ లింగం ‘మార్కండేశ్వర’మని ప్రసిద్ధి; దాని దర్శనం, పూజ మాత్రమే చేసినా సర్వపాప ఉపశమనం/నాశనం కలుగుతుందని గ్రంథం ముందుంచుతుంది. అంతర్ముఖ తపస్సు శక్తి ప్రజలకు సులభమైన భక్తి-ఆచరణగా తీర్థరూపంలో వ్యక్తమవుతుందని, ప్రభాసక్షేత్రంలోని ఒక సూక్ష్మ యాత్రామార్గాన్ని ఈ అధ్యాయం సూచిస్తుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । घटिकास्थानमिति च यत्र सिद्धः पुरा ऋषिः
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహాదేవీ, హిరణ్యా నది తీరమున ఉన్న ‘ఘటికాస్థానం’ అనే స్థలమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ పూర్వకాలమున ఒక ఋషి సిద్ధిని పొందెను।
Verse 2
नाड्यैकया मृकण्डस्तु ध्यानयोगाद्वरानने । तत्रैव स्थापितं लिंगं मार्कंडेश्वरनामतः । सर्वपापोपशमनं दर्शनात्पूजनादपि
హే వరాననే! మృకండుడు ధ్యానయోగబలంతో ఒక్క నాడీక్షణంలోనే అక్కడే మార్కండేశ్వరనామక లింగాన్ని స్థాపించాడు. దాని దర్శనమాత్రముతోను, పూజతోను సమస్త పాపాలు శమిస్తాయి.
Verse 360
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मार्कंडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तर त्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘మార్కండేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 361వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.