Adhyaya 360
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవిని ఉద్దేశించి ‘శృంగసార’ అనే పవిత్ర తీర్థాన్ని సూచిస్తాడు. అక్కడ నివసించే లింగం ‘శృంగారేశ్వర’గా ప్రసిద్ధి. ఆ స్థల పవిత్రతకు పూర్వ దివ్యకథను కారణంగా చెబుతారు—హరి గోపికలతో కలిసి అక్కడ శృంగారాన్ని ఆచరించాడని, అందువల్లే ఆ క్షేత్రానికి మరియు లింగానికి ఆ నామం స్థిరపడిందని వివరిస్తారు. తదుపరి, విధి-విధానాలతో ఆ స్థలంలో భవుడు (శివుడు)ను పూజించడం పాపసమూహనాశకమని ఉపదేశిస్తారు. ఫలశ్రుతిలో—దారిద్ర్యము, శోకముతో బాధపడే భక్తుడు అక్కడ ఆరాధన చేస్తే ఇకపై అలాంటి దుఃఖ-దారిద్ర్యాలు మళ్లీ ఎదురుకావని స్పష్టంగా చెప్పి, ఈ క్షేత్రాన్ని పరిహారభక్తి మరియు ధర్మాచరణకు అనుమోదిత స్థలంగా నిలుపుతారు.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं शृंगसरोऽभिधम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహాదేవీ, శృంగసరసు అనే పుణ్యస్థానమునకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
शृंगारेश्वरनामा च तत्र देवः प्रतिष्ठितः । शृङ्गारं विधिवच्चक्रे यत्र गोपीयुतो हरिः
అక్కడ ‘శృంగారేశ్వర’ అనే నామముతో దేవుడు ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడు; అక్కడే గోపికలతో కూడిన హరి విధివిధానముగా శృంగారము చేసి ప్రేమపూర్వక పూజ నిర్వహించాడు।
Verse 3
शृङ्गारेश्वरनामा च तेन पापौघनाशनः । पूजयेद्यो विधानेन तत्र स्थाने स्थितं भवम् । दारिद्र्यदुःखसंयुक्तो न स भूयाद्भवे क्वचित्
అందువల్ల ఆయన ‘శృంగారేశ్వరుడు’ అని ప్రసిద్ధుడు—పాపసమూహనాశకుడు. ఎవడు విధివిధానముగా ఆ స్థలమున నివసించే భవుడు (శివుడు)ను పూజించునో, వాడు ఇక సంసారములో ఎక్కడా దారిద్ర్యదుఃఖములతో బంధింపబడడు।
Verse 359
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘శృంగారేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అనే 360వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।