
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవికి ఉపదేశిస్తూ యాత్రికుడు ‘నారాయణ’ అనే తీర్థానికి ముందుకు సాగాలని చెబుతాడు. ఆ తీర్థంలోని ఈశాన (ఉత్తర-తూర్పు) భాగంలో ‘శాండిల్యా’ అనే వాపి/కుంట ఉందని స్పష్టమైన స్థల సూచన ఇస్తుంది. విధి ప్రకారం అక్కడ స్నానం చేసి శాండిల్య ఋషిని పూజించవలెనని క్రమం చెప్పబడింది. ఋషి-పంచమి రోజున పతివ్రత స్త్రీ స్పర్శ-అస్పర్శ నియమాన్ని ఆచరించితే రజోదోష (మాసిక అశౌచ) భయం నిశ్చయంగా తొలగుతుందని ఫలశ్రుతి పేర్కొంటుంది. చివరలో ఇది స్కందపురాణంలోని ప్రభాసఖండానికి చెందిన ‘నారాయణ-తీర్థ-మాహాత్మ్య’ అధ్యాయమని కొలఫోన్ తెలియజేస్తుంది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तीर्थं नारायणाभिधम् । तस्यैवेशानदिग्भागे वापी शांडिल्यकीर्तिता
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం ‘నారాయణ’ అనే తీర్థానికి వెళ్లవలెను. దాని ఈశాన భాగంలో ‘శాండిల్యా’ అని ప్రసిద్ధమైన ఒక వాపీ (మెట్ల బావి) ఉంది।
Verse 2
स्नात्वा तत्रैव विधिवच्छांडिल्यं यः प्रपूजयेत् । ऋषिपंचम्यां विधिना नारी चैव पतिव्रता । स्पृष्ट्वास्पृष्ट्वा विमुच्येत रजोदोषभयाद्ध्रुवम्
అక్కడే విధివిధానంగా స్నానం చేసి శాండిల్యుని యథావిధిగా పూజించువాడు—మరియు ఋషి పంచమీనాడు విధిగా ఆచరించే పతివ్రత స్త్రీ స్పర్శ చేసి మళ్లీ మళ్లీ శుద్ధి చేసుకుంటే—రజోదోష భయమునుండి నిశ్చయంగా విముక్తి పొందును।
Verse 358
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारायणतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामा ष्टापंचाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘నారాయణతీర్థమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల యాభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।