Adhyaya 357
“ఈశ్వర ఉవాచ”తో ప్రారంభమయ్యే ఈ అధ్యాయంలో దేవిని శుకస్థానానికి సమీపంలో ఉన్న అనుత్తమ శ్రీంగేశ్వర క్షేత్రానికి వెళ్లమని ఆదేశిస్తారు. అక్కడ విధివిధానంగా స్నానం చేసి, నియమప్రకారం శ్రీంగేశుని పూజించాలి అని కర్మానుష్ఠాన రూపంలో బోధించబడింది. ఈ క్షేత్రం “సర్వపాతకనాశనం”గా వర్ణించబడింది; సక్రమ తీర్థయాత్రా ఆచరణతో అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి ఫలమని చెప్పబడింది. ఉదాహరణగా ఋష్యశృంగుడు పూర్వం ఇక్కడ శుద్ధి/ఉద్ధారాన్ని పొందినట్లు ప్రస్తావన ఉంది. ఉపసంహారంలో ఇది స్కందమహాపురాణం ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో “శ్రీంగేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే అధ్యాయమని సూచించబడింది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शृंगेश्वरमनुत्तमम् । शुकस्थानस्य सान्निध्ये सर्वपातकनाशनम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం అనుత్తమమైన శృంగేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను. శుకస్థాన సాన్నిధ్యములో ఉన్న ఆయన సర్వ పాతకనాశకుడు।
Verse 2
स्नात्वा तत्रैव विधिवच्छृंगेशं पूजयेन्नरः । मुक्तः स्यात्पातकैः सर्वैरृष्यशृंगो यथा पुरा
అక్కడే విధివిధానముగా స్నానము చేసి మనుడు శృంగేశుని పూజించవలెను. అప్పుడు అతడు సమస్త పాతకాల నుండి విముక్తుడగును—పూర్వకాలంలో ఋష్యశృంగుడు వలె।
Verse 356
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కందమహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్ర్య సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘శృంగేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను నామముగల మూడు వందల యాభై ఏడు అధ్యాయము సమాప్తమైంది।