Adhyaya 356

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं बहुसुवर्णकम् । हिरण्यापूर्वदिग्भागे स्थाने बहुसुवर्णके

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి స్వర్ణమయమైన పూర్వదిక్భాగంలో ‘బహుసువర్ణక’ అనే స్థలంలో ఉన్న బహుసువర్ణక దేవుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

धर्मपुत्रेण यत्रैव कृतो यज्ञः सुदुष्करः । नाम्ना बहुसुवर्णेति स्थाप्य लिंगं महाप्रभम्

ధర్మపుత్రుడు అత్యంత దుష్కరమైన యజ్ఞం చేసిన చోటనే, మహాప్రభమైన లింగాన్ని స్థాపించి దానికి ‘బహుసువర్ణ’ అని నామకరణం చేశాడు।

Verse 3

सर्वक्रतूनां फलदं नाम्ना सर्वेश्वरं विदुः । तत्रैव संस्थितं लिंगं पूर्णं सारस्वतैर्जलैः

అతనిని ‘సర్వేశ్వరుడు’ అని పిలుస్తారు—సర్వ యజ్ఞఫలప్రదాత. అక్కడే సరస్వతీ జలాలతో పరిపూర్ణమై పవిత్రమైన లింగం స్థితమై ఉంది।

Verse 4

स्नात्वा तत्र वरारोहे पिण्डदानं ददाति यः । कुलकोटिं समुद्धृत्य रुद्रलोके महीयते

హే వరారోహే దేవీ, అక్కడ స్నానం చేసి పిండదానం చేసే వాడు తన కులకోటిని उद्धరించి రుద్రలోకంలో మహిమ పొందుతాడు।

Verse 5

यस्तं पूज यते भक्त्या गन्धपुष्पैर्विधानतः । कोटिपूजाफलं तस्य तथेत्याह सदाशिवः

విధివిధానంగా గంధపుష్పాలతో భక్తితో ఆయనను పూజించే వానికి కోటి పూజల ఫలం లభిస్తుంది అని సదాశివుడు ప్రకటించాడు।

Verse 355

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बहुसुवर्णेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కందమహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్ర్య సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘బహుసువర్ణేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను నామముగల మూడు వందల యాభై ఆరవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।