Adhyaya 350
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరవచనంగా దుర్గకూటకంలో ఉన్న విశ్వేశుని సూక్ష్మ స్థలవివరణ ఇవ్వబడింది—అతడు భల్లతీర్థానికి తూర్పున, యోగినీచక్రానికి దక్షిణంగా విరాజిల్లుతున్నాడు. తరువాత ఉదాహరణగా భీముడు ఈ దేవుని విజయవంతంగా ప్రసన్నం చేసిన కథ చెప్పి, విధివిధానాలతో పూజిస్తే ఈ క్షేత్రదేవుడు ‘సర్వకామప్రదుడు’ అని స్థాపిస్తుంది. ఫాల్గుణ మాసం శుక్లపక్ష చతుర్థి పూజాకాలమని నిర్దేశించి, గంధం, పుష్పాలు, జలం వంటి సరళ ఉపచారాలను సూచిస్తుంది. నియమబద్ధంగా పూజించిన భక్తుడు నిస్సందేహంగా ఒక సంవత్సరం నిర్విఘ్న జీవితం పొందుతాడని ఫలశ్రుతి తెలిపింది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वेशं दुर्गकूटकम् । भल्लतीर्थस्य पूर्वेण योगिनीचक्रदक्षिणे
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవి, తదుపరి దుర్గకూటకములోని విశ్వేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను. ఆయన భల్లతీర్థానికి తూర్పున, యోగినీచక్రానికి దక్షిణాన ఉన్నాడు.
Verse 2
आराधितोऽसौ भीमेन सर्वकामप्रदोऽभवत् । फाल्गुनस्य चतुर्थ्यां तु शुक्लपक्षे विधानतः
భీముడు ఆరాధించిన ఆ దేవుడు సర్వకామప్రదుడయ్యెను. ఫాల్గుణ మాస శుక్లపక్ష చతుర్థీనాడు విధిపూర్వకంగా ఆయనను పూజించవలెను.
Verse 3
यस्तं पूजयते देवं गन्धपुष्पैः समोदकैः । निर्विघ्नं जायते तस्य वर्षमेकं न संशयः
గంధపుష్పములతోను జలార్పణముతోను ఆ దేవుని పూజించువానికి ఒక సంపూర్ణ సంవత్సరం నిర్విఘ్నంగా గడుస్తుంది—సందేహం లేదు।
Verse 349
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गकूटगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘దుర్గకూట గణపతి మహాత్మ్యవర్ణన’ అనే మూడువందల యాభైవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।