
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి ఉపదేశిస్తూ—భీమేశ్వరుని సమీపంలో ఉన్న “దేవి మంత్రవిభూషణా” అనే దేవీ రూపాన్ని విశేషంగా ఆరాధించమని చెబుతాడు. పూర్వకాలంలో సోముడు ఈ దేవిని విధివిధానాలతో పూజించాడని పేర్కొని, దేవీ మహిమను మరియు క్షేత్రసన్నిహితత్వాన్ని తెలియజేస్తాడు. తదుపరి వ్రతకాలనిర్ణయం చెప్పబడుతుంది—శ్రావణమాసంలో శుక్లపక్ష తృతీయ తిథినాడు నియమపూర్వకంగా ఈ దేవిని పూజించే స్త్రీ సమస్త శోకదుఃఖాల నుండి విముక్తి పొందుతుందని ఫలశ్రుతి. క్షేత్రవివరణ, భక్తపరంపర, వ్రతసమయం—ఇవి కలసి సంక్షిప్తంగా ఫలప్రదమైన ధర్మోపదేశంగా నిలుస్తాయి।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవి, తదుపరి మంత్రవిభూషణా దేవిని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను. ఆమె భీమేశ్వరుని సాన్నిధ్యంలో నివసించుచున్నది; పూర్వము సోముడు (చంద్రుడు) భక్తితో ఆరాధించిన దేవి ఆమెయే.
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
శ్రావణ మాసములో విధిపూర్వకంగా శుక్లపక్ష తృతీయనాడు ఏ స్త్రీ ఆమెను పూజించునో, ఆమె సమస్త దుఃఖముల నుండి విముక్తి పొందును.
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో “మంత్రవిభూషణా గౌరీ మహాత్మ్యవర్ణనం” అను మూడు వందల నలభై తొమ్మిదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.