Adhyaya 348
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుని ఉపదేశరూపంగా సంక్షిప్త తీర్థవిధి చెప్పబడింది. భక్తునితో—మహాదేవిని సంబోధిస్తూ—పడమర దిశలో ఉన్న నారదేశ్వరీ దేవి ఆలయానికి వెళ్లమని ఆదేశించబడింది; ఆమె సాన్నిధ్యం సర్వ దౌర్భాగ్యనాశినిగా వర్ణించబడింది। ప్రత్యేక విధానం: తృతీయ తిథినాడు శాంతచిత్తంతో దేవిని పూజించే స్త్రీ రక్షాకరమైన పుణ్యాన్ని స్థాపిస్తుంది; దాని ఫలంగా ఆమె వంశంలో స్త్రీలు దౌర్భాగ్యచిహ్నాలతో గుర్తింపబడరు. స్థల-నిర్దేశం, కాల-నియమం, ఫలశ్రుతి తెలిపి, ఇది ప్రాభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘నారదేశ్వరీమాహాత్మ్యం’గా ముగుస్తుంది।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पश्चिमे नारदेश्वरीम् । नारदेश्वरसांनिध्ये सर्वदौर्भाग्यनाशनीम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, పశ్చిమదిశగా నారదేశ్వరీ వద్దకు వెళ్లవలెను. నారదేశ్వర సాన్నిధ్యంలో ఆమె సమస్త దౌర్భాగ్యాలను నశింపజేస్తుంది.
Verse 2
या नारी पूजयेद्देवीं तृतीयायां समाहिता । तदन्वये न दौर्भाग्ययुक्ता नारी भविष्यति
ఏ స్త్రీ తృతీయ తిథినాడు ఏకాగ్రచిత్తంతో దేవిని పూజించునో, ఆమె వంశంలో ఏ స్త్రీకీ దౌర్భాగ్యం కలుగదు.
Verse 347
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नारदेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘నారదేశ్వరీమాహాత్మ్యవర్ణన’ అనే మూడు వందల నలభై ఎనిమిదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.