
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు ప్రభాసక్షేత్రంలోని ఆగ్నేయ (దక్షిణ-తూర్పు) దిక్భాగంలో ఉన్న ‘కర్కోటక-రవి’ అనే సూర్యస్వరూప మహిమను ఉపదేశిస్తాడు. ఆ రూపాన్ని కేవలం దర్శించడమే సమస్త దేవతలను ప్రసన్నులను చేస్తుందని చెప్పి, ఒక స్థానిక దివ్యప్రకటనను సర్వదేవానుగ్రహానికి కేంద్రంగా స్థాపిస్తాడు. తదుపరి సంక్షిప్త విధి నిర్దేశించబడింది—సప్తమీ తిథి ఆదివారంతో కలిసినప్పుడు ధూపం, గంధం, అనులేపనం వంటి ఉపచారాలతో విధిపూర్వకంగా పూజ చేయాలి. సరైన కాలం మరియు శాస్త్రోక్త అర్పణలతో చేసిన ఆరాధన ‘సర్వ-కిల్బిష’ అంటే అన్ని పాప/దోషాల నుండి విముక్తిని ఇస్తుందని బోధించబడింది. ఇది స్కందమహాపురాణం ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో 346వ అధ్యాయం.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అక్కడి నుండి ఆగ్నేయ దిశాభాగంలో కర్కోటక అనే రవి ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడు; పూర్వకల్పంలో అతడు కర్కోటకసంబంధుడిగా స్మరించబడెను.
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ఆయనను కేవలం దర్శించడమే సమస్త దేవతలను ప్రసన్నులను చేస్తుంది. ఆదివారంతో కూడిన సప్తమి నాడు ధూపం, గంధం, అనులేపనాలతో విధివిధానంగా పూజించువాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘కర్కోటకార్కమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల నలభై ఆరవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.