Adhyaya 337

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नारायणगृहं परम् । गोष्पदाद्दक्षिणे भागे सागरस्य तटे शुभे

ఈశ్వరుడు పలికెను—అప్పుడు, ఓ మహాదేవీ, గోష్పదానికి దక్షిణ భాగంలో, సముద్రపు శుభ తీరంపై ఉన్న ‘నారాయణగృహం’ అనే పరమ ధామానికి వెళ్లవలెను.

Verse 2

न्यंकुमत्याः समीपे तु सर्वपातकनाशने । तत्रकल्पांतरस्थायी स्वयं तिष्ठति केशवः

సర్వ పాతకాలను నశింపజేసే న్యంకుమతీ సమీపంలో, అక్కడ స్వయంగా కేశవుడు కల్పాంతరాల వరకు నిలిచి నివసిస్తాడు.

Verse 3

पितॄणामुद्धरणार्थाय ह्यस्मिन्रौद्रे कलौ युगे । यदा दैत्यविनाशं स कुरुते भगवान्हरिः

ఈ రౌద్ర కలియుగంలో పితృదేవతల उद्धారార్థం, ఎప్పుడెప్పుడైతే భగవాన్ హరి దైత్యవినాశాన్ని చేయునో,

Verse 4

विश्रामार्थं तदा तत्र गृहे तिष्ठति नित्यशः । नारायणगृहं तेन विख्यातं जगतीतले

విశ్రాంతి నిమిత్తముగా భగవానుడు అక్కడ ఆ గృహములో నిత్యము నివసించుచున్నాడు. అందుచేత అది భూమిపై ‘నారాయణగృహము’ అని ప్రసిద్ధి పొందినది.

Verse 5

कृते जनार्दनोनाम त्रेतायां मधुसूदनः । द्वापरे पुण्डरीकाक्षः कलौ नारायणः स्मृतः

కృతయుగములో ఆయన జనార్దనుడని, త్రేతాయుగములో మధుసూదనుడని; ద్వాపరయుగములో పుండరీకాక్షుడని, కలియుగములో నారాయణుడని స్మరింపబడుచున్నాడు.

Verse 6

एवं चतुर्युगे प्राप्ते पुनःपुनररिन्दम । कृत्वा धर्मव्यवस्थानं तत्स्थानं प्रतिपद्यते

హే అరిం దమా! చతుర్యుగచక్రము పునఃపునః వచ్చినప్పుడల్లా ఆయన ధర్మవ్యవస్థను స్థాపించి, అనంతరం తన స్వధామమునకు చేరుచున్నాడు.

Verse 7

एकादश्यां निराहारो यस्तं देवं प्रपश्यति । स पश्यति ध्रुवं स्थाने प्रत्यानन्तं हरेः पदम्

ఏకాదశినాడు నిరాహారుడై ఆ దేవుని దర్శించువాడు, నిశ్చయముగా ఆ పవిత్రస్థలములో హరియొక్క అనంతమూ అవ్యయమూ అయిన పదమును దర్శించును.

Verse 8

तेन पीतानि वस्त्राणि देयानि द्विजपुंगवे । स्नानं श्राद्धं च कर्तव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

కాబట్టి, హే ద్విజపుంగవా! పీతవస్త్రాలను దానముగా ఇవ్వవలెను; యాత్రాఫలము సంపూర్ణముగా కోరువారు విధివిధానముగా స్నానమును, శ్రాద్ధమును కూడా ఆచరించవలెను.

Verse 9

इति ते कथितं महाप्रभावं हरिसंकेतनिकेतनोद्भवम् । शृणुते वा प्रयतस्तु यः सुधीः पठते वा लभते स सद्गतिम्

ఇట్లు హరి-సంకేత-నికేతనమునుండి ఉద్భవించిన ఆ మహాప్రభావము నీకు చెప్పబడినది. యత్నంతో వినువాడైన జ్ఞాని గాని, పఠించువాడైన జ్ఞాని గాని, సద్గతిని పొందును.

Verse 337

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये नारायणगृहमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణము—ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండమున, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములోని న్యంకుమతీమాహాత్మ్యాంతర్గత ‘నారాయణగృహమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను నామముగల మూడు వందల ముప్పై ఏడు అధ్యాయము సమాప్తమైంది.