Adhyaya 327

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो महोदयं गच्छेत्तस्मादीशानसंस्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—ఆ తరువాత ఆ స్థలానికి ఈశాన (ఉత్తర-తూర్పు) దిశలో ఉన్న మహోదయానికి వెళ్లవలెను।

Verse 2

विधिना तत्र यः स्नाति तर्पयेत्पितृदेवताः । प्रतिग्रहकृताद्दोषान्न भयं तस्य विद्यते

అక్కడ విధిపూర్వకంగా స్నానం చేసినవాడు పితృదేవతలకూ దేవతలకూ తర్పణం చేయాలి; దానప్రతిగ్రహం వల్ల కలిగిన దోషాల నుండి అతనికి భయం ఉండదు।

Verse 3

महोदयं महानन्ददायकं च द्विजन्मनाम् । प्रतिग्रहप्रसक्तानां विषयासक्तचेतसाम् । तेषामपि ददेन्मुक्तिं तेन ख्यातं महोदयम्

మహోదయం ద్విజులకు మహానందాన్ని ప్రసాదించేది. ప్రతిగ్రహంలో చిక్కి, విషయాసక్త చిత్తమున్నవారికీ ఇది ముక్తిని ఇస్తుంది; అందుకే ఇది ‘మహోదయం’ అని ప్రసిద్ధి చెందింది.

Verse 4

तस्य वै रक्षणार्थाय महाकालस्य चोत्तरे । नियुक्ताश्च महादेवि मातरस्तत्र संस्थिताः । तस्मिन्स्नात्वा नरः पूर्वं मातॄस्ताश्च प्रपूजयेत्

ఆ పవిత్ర క్షేత్ర రక్షణార్థముగా—మహాకాలుని ఉత్తరభాగమున—ఓ మహాదేవీ, మాతృదేవతలు నియుక్తులై అక్కడ స్థితులై ఉన్నారు। ఆ తీర్థమున స్నానము చేసి మనుష్యుడు ముందుగా ఆ మాతృశక్తులను విధివిధానముగా పూజించవలెను।

Verse 5

एवं देवि मया ख्यातं महोदयमहोदयम् । सर्वपापहरं नृणामभिषेकाच्च मुक्तिदम्

ఇట్లు, ఓ దేవీ, నేను ఈ ‘మహోదయ’—అత్యంత మంగళకరమైన మహోదయ—మహిమను ప్రకటించితిని. ఇది మనుష్యుల సమస్త పాపాలను హరించి, అభిషేకముచేత ముక్తిని ప్రసాదించును।

Verse 6

अर्धक्रोशे च तत्तीर्थं समंतात्परिमंडलम् । एतन्मध्यं महासारं सदैव मुनिवल्लभम्

ఆ తీర్థము చుట్టూరా అర్ధక్రోశ పరిమాణముతో వృత్తాకారంగా విస్తరించి ఉంది. దాని మధ్యభాగము పరమసారమై, సదా మునులకు ప్రియమైనది।

Verse 327

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महोदयमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्त विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగములో ‘మహోదయమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను ३२७వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।