Adhyaya 322

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येतिनामानं सर्वपापप्रणाशनम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! ఆ తరువాత దాని దక్షిణభాగంలో ఉన్న, ‘దుర్గాదిత్య’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధమైన, సమస్త పాపాలను నశింపజేసే స్థలానికి వెళ్లవలెను।

Verse 2

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये

దుఃఖవినాశిని దుర్గకు దుఃఖం కలిగినప్పుడు, ఆ దుఃఖ నివృత్తి కోసం ఆమె సూర్యదేవుని ఆరాధించింది।

Verse 3

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम्

చాలాకాలం తరువాత దివాకరుడు సంతుష్టుడై మహాప్రభావంతురాలైన దుర్గాదేవితో మధురంగా పలికెను—“హే దేవేశీ! వరం కోరుము; నీ తపస్సుతో నేను తృప్తుడనయ్యాను।”

Verse 4

दुर्गोवाच । यदि तुष्टो दिवानाथ दुःखसंघं विनाशय

దుర్గ చెప్పింది—హే దివానాథ సూర్యదేవా, మీరు ప్రసన్నులైతే నా దుఃఖసమూహాన్ని నశింపజేయండి।

Verse 5

सूर्य उवाच । अचिरेणैव कालेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । संप्राप्स्यत्युत्तमं लिंगमुन्नते स्थान उत्तमे

సూర్యుడు చెప్పాడు—అతి స్వల్పకాలంలోనే భగవాన్ త్రిపురాంతకుడు (శివుడు) ఆ ఉన్నతమైన ఉత్తమ స్థలంలో పరమోత్తమ లింగాన్ని పొందుతాడు।

Verse 6

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः । सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्

“హే దేవీ, ఇక్కడ నా నామం ‘దుర్గాదిత్య’గా ఉంటుంది।” అని చెప్పి, హే మహాదేవీ, సూర్యుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు। సప్తమి తిథిన, ఆదివారమున, దుర్గాదిత్యుని భక్తితో పూజించాలి।

Verse 7

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च । विलयं यांति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्

హే దేవేశీ, దుర్గాదిత్యుని పూజ వలన అతని సమస్త దుఃఖాలు మరియు నానావిధ కుష్ఠరోగాలు కూడా లయమై నశిస్తాయి।

Verse 322

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसा हरुयां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రి సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘దుర్గాదిత్యమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల ఇరవై రెండవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।