Adhyaya 315
ఈ అధ్యాయంలో శివ–దేవి సంభాషణలో సంక్షిప్త క్షేత్రోపదేశం చెప్పబడింది. ఈశ్వరుడు మహాదేవిని పశ్చిమ దిశలో అర్ధక్రోశ దూరంలో ఉన్న ప్రకాశవంతమైన ‘మారుదార్యా’ అనే స్థలానికి వెళ్లమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. అక్కడి దేవి మరుత్గణాలచే పూజింపబడినదిగా, ‘సర్వకామఫలప్రద’గా వర్ణించబడుతుంది. తదుపరి కాలనియమం, పూజావిధానం సూచించబడుతుంది—ప్రత్యేకంగా మహానవమి రోజున, అలాగే సప్తమి రోజున కూడా, గంధ–పుష్పాది ఉపచారాలతో శ్రద్ధగా పూజ చేయవలెనని చెప్పబడింది. స్థలం, కాలం, విధానం అనే పురాణ సంబంధాన్ని చూపిస్తూ, కోరిన ఫలాలు మరియు పుణ్యలాభం కోసం నియమిత భక్తిప్రయోగాన్ని బోధిస్తుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, హే మహాదేవీ, మహాప్రభామయమైన మరుదార్యా వద్దకు వెళ్లవలెను. ఆమె ఆ స్థలానికి పడమర దిశలో అర్ధ క్రోశ దూరంలో స్థితి చెందింది.
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
మరుద్గణులు పూజించిన ఆ దేవి సమస్త కోరికల ఫలాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. మనిషి సప్తమి నాడు, ముఖ్యంగా మహానవమి నాడు, గంధ‑పుష్పాది ఉపచారాలతో యత్నపూర్వకంగా ఆమెను పూజించాలి; అప్పుడు అన్ని అభీష్టాలు సిద్ధిస్తాయి.
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి‑సాహస్ర్య సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘మరుదార్యా దేవీమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడు వందల పదిహేనవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.