Adhyaya 314

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ देवकुलाग्नेय्यां गव्यूत्या तत्र संस्थितम् । समुद्रस्य तटे रम्यमृषितीर्थमनुत्तमम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదుపరి దేవకులమున ఆగ్నేయ దిశలో ఒక గవ్యూతి దూరమున, సముద్ర తీరమున రమ్యమై అనుత్తమమైన ‘ఋషితీర్థము’ ఉంది.

Verse 2

पाषाणाकृतयस्तत्र ऋषयोऽद्यापि संस्थिताः । दृश्यंते मानुषे देवि सर्वपातकनाशनाः

హే దేవీ, అక్కడ శిలారూపములైన ఋషులు ఇప్పటికీ స్థితులై ఉన్నారు. వారు మనుష్యలోకంలో దర్శనమై, సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తారు.

Verse 3

तत्र ज्येष्ठे त्वमावास्यां प्राप्यते नाधमैर्न्नरैः । पिंडदानं विशेषेण स्नानं श्रद्धासमन्वितैः

అక్కడ జ్యేష్ఠమాస అమావాస్యనాడు నీచబుద్ధి గల మనుష్యులకు ఫలం లభించదు. శ్రద్ధయుతులకు ప్రత్యేకంగా పిండదానం మరియు పవిత్రస్నానంతో ఫలసిద్ధి కలుగుతుంది.

Verse 4

ऋषितोयासंगमे तु स्नानं श्राद्धं सुदुर्लभम् । गोप्रदानं प्रशंसंति तत्र ते मुनिपुगवाः । भोजनं ब्राह्मणानां तु यथाशक्त्या प्रदापयेत्

ఋషితోయా-సంగమంలో స్నానం, శ్రాద్ధం మహాదుర్లభఫలప్రదం. అక్కడ మునిశ్రేష్ఠులు గోదానాన్ని ప్రశంసిస్తారు; అలాగే యథాశక్తి బ్రాహ్మణులకు భోజనం సమర్పించాలి.

Verse 314

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मूलचंडीशमाहात्म्य ऋषितीर्थसंगममाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణం ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘మూలచండీశమాహాత్మ్యము మరియు ఋషితీర్థసంగమమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అనే మూడు వందల పద్నాలుగవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.