
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుని ఉపదేశరూపంగా క్షేత్రనిర్దేశం మరియు వ్రతవిధానం సంక్షిప్తంగా చెప్పబడింది. ఉత్తర భాగంలో ‘ఎనిమిది ధనుస్సుల’ దూరంలో సూర్యస్వరూపుడైన బకులస్వామి ఆలయం ఉందని, ఆయన దర్శనం దుఃఖ-శోక-క్లేశాలను నశింపజేస్తుందని వర్ణించబడింది. తదుపరి విధానం: రవివారంలో సప్తమి తిథి కలిసినప్పుడు రాత్రంతా జాగరణ చేయాలి. దీని ఫలంగా సమస్త కోరికలు సిద్ధిస్తాయి, సూర్యలోకంలో గౌరవం మరియు ఉన్నతి లభిస్తాయని చెప్పబడింది. ఉపసంహారంలో ఇది స్కందమహాపురాణం, ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలోని ‘బకులస్వామి-మాహాత్మ్య’ అధ్యాయమని పేర్కొనబడింది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే ప్రియే! అక్కడి నుండి ఉత్తర దిశలో ఎనిమిది ధనుషుల దూరమున బకులస్వామి అను సూర్యుని దర్శించవలెను; ఆయన దుఃఖనాశకుడు।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ఆదివారము, సప్తమీ తిథిన మనిషి జాగరణ చేయవలెను. అతడు సమస్త కోరికలను పొందును, సూర్యలోకమందు గౌరవింపబడును.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘బకులస్వామి మహాత్మ్యవర్ణనము’ అనే మూడు వందల పన్నెండవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.