
అధ్యాయం 307లో ఈశ్వరుడు—మునుపు చెప్పిన సాంబాదిత్యానికి కొంత తూర్పు దిశలో ‘అపర-నారాయణ’ అనే దివ్యస్థానం ఉందని వర్ణిస్తాడు. అక్కడ సూర్యుడు విష్ణుస్వరూపుడని చెప్పి, భక్తులకు వరాలు ప్రసాదించుటకు భగవాన్ ‘అపర’ అంటే ఇతర/అధిక రూపాన్ని ధరించుట వల్ల ‘అపర’ అనే నామం ఏర్పడిందని వివరిస్తాడు. తదుపరి విధినిర్దేశం—ఆ స్థలంలో పుండరీకాక్షుని విధానతః పూజించవలెను, ముఖ్యంగా ఫాల్గుణ శుక్ల ఏకాదశినాడు. ఫలశ్రుతి స్పష్టం: పాపక్షయం కలిగి, కోరిన సమస్త ఫలసిద్ధి లభిస్తుంది; స్థలం-దేవత-తిథి-కర్మ-ఫలముల సంక్షిప్త మార్గం ఇక్కడ సూచించబడింది।
Verse 1
ईश्वर उवाच । सांबादित्याच्च पूर्वेण किञ्चिदाग्नेयसंस्थितः । अपरनारायणोनाम यस्मान्नास्ति परो भुवि
ఈశ్వరుడు పలికెను—సాంబాదిత్యానికి తూర్పున, కొద్దిగా ఆగ్నేయ దిశలో ‘అపరనారాయణ’ అనే పవిత్ర స్థలం ఉంది; భూమిపై దానికన్నా శ్రేష్ఠమైనది లేదు।
Verse 2
स तु सांबस्य देवेशि सूर्यो विष्णुस्वरूपवान् । अपरां मूर्तिमास्थाय विष्णुरूपो वरं ददौ
హే దేవేశీ! సాంబుని హితార్థం విష్ణుస్వరూపుడైన సూర్యుడు మరో మూర్తిని ధరించి, విష్ణురూపంగా వరాన్ని ప్రసాదించాడు।
Verse 3
तेनापरेति नाम्ना वै ख्यातो विष्णुः पुराऽभवत् । फाल्गुनामलपक्षे तु एकादश्यां विधानतः
అందువల్ల పురాతనకాలంలో విష్ణువు ‘అపర’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధుడయ్యాడు; ఫాల్గుణ శుక్లపక్ష ఏకాదశినాడు విధివిధానంగా కర్మ చేయవలెను।
Verse 4
पूजयेत्पुण्डरीकाक्षं तत्र सूर्यस्वरूपिणम् । मुक्तो भवति पापेभ्यः सर्वकामैः समृध्यते
అక్కడ సూర్యస్వరూపుడైన పుండరీకాక్షుని పూజించాలి; అతడు పాపాల నుండి విముక్తుడై, సమస్త కోరికలతో సమృద్ధి పొందుతాడు।
Verse 307
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्स्येऽपरनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యాంతర్గతంగా ‘అపరనారాయణమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే మూడువందల ఏడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।