Adhyaya 299

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । शंखचक्रगदाधारी माधवस्तत्र संस्थितः

ఈశ్వరుడు పలికెను—అదే స్థలానికి దక్షిణ భాగంలో, ఎక్కువ దూరం కాకుండా, శంఖ-చక్ర-గదాధారి మాధవుడు అక్కడ ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడు।

Verse 2

एकादश्यां सिते पक्षे सोपवासो जितेन्द्रियः । यस्तं पूजयते भक्त्या गंधपुष्पानुलेपनैः । स याति परमं स्थानमपुनर्भवदायकम्

శుక్ల పక్ష ఏకాదశినాడు ఉపవాసంతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో, గంధం, పుష్పాలు, అనులేపనాలతో భక్తితో ఆయనను పూజించువాడు పునర్జన్మరహితమైన పరమపదాన్ని పొందును।

Verse 3

अत्र गाथा पुरा गीता ब्रह्मणा लोककर्तृणा । विष्णुकुण्डे नरः स्नात्वा यो वै माधवमर्चयेत् । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्

ఇక్కడ లోకకర్త బ్రహ్మ పూర్వం ఈ గాథను పాడెను—విష్ణుకుండంలో స్నానం చేసి, ఎవడు మాధవుని అర్చించునో, వాడు స్వయంగా దేవుడు హరి నివసించే పరమ లోకాన్ని చేరును।

Verse 4

एतत्ते सर्वमाख्यातं माहात्म्यं विष्णुदैवतम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्

ఇదంతా నీకు విష్ణుదైవత మహాత్మ్యంగా వివరించబడింది; ఇది మనుష్యులకు సమస్త కోరికలను ప్రసాదించి, సమస్త పాపాలను నశింపజేస్తుంది।

Verse 299

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये माधवमाहात्म्यवर्णनंनाम नवनवत्युत्तरद्वि शततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘మాధవమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను నామముగల రెండువందల తొంభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।