
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు ‘కౌబేర-సంజ్ఞక’మని పిలువబడే స్థలానికి ఉత్తరంగా ఉన్న భద్రకాళీ దేవీ క్షేత్రాన్ని సూచిస్తాడు. దేవి వాంఛితార్థ-ప్రదాయిని అని, వీరభద్రునితో కూడి దక్షయజ్ఞ విధ్వంసకథలో యజ్ఞభంగానికి కారణశక్తిగా ఉన్నదని స్పష్టంగా వర్ణించబడింది. తదుపరి కాలనియమం చెప్పబడుతుంది—చైత్రమాస తృతీయ తిథినాడు దేవీపూజ విశేష ఫలదాయకమని. చాముండా రూపాల విస్తృత ఆరాధనచేత భక్తునికి సౌభాగ్యం, విజయం, లక్ష్మీ నివాసం (సంపద) లభిస్తాయని ఫలశ్రుతి చెప్పి, స్థల-సూచనను మరియు తిథి-విధానాన్ని కలిపి ఆచరణాత్మక ఉపాసన మార్గదర్శకంగా ఈ అధ్యాయం నిలుస్తుంది।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौबेरसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि वांछितार्थप्रदायिनी
ఈశ్వరుడు పలికెను—కౌబేర అనే ఆ స్థలానికి ఉత్తర భాగంలో భద్రకాళీ మహాదేవి విరాజిల్లుచున్నది; ఆమె వాంఛితార్థాలను ప్రసాదించునది।
Verse 2
दक्षयज्ञस्य विध्वंसे वीरभद्रसमन्विता । भद्रकाली महादेवी दक्षयज्ञविनाशिनी
దక్షయజ్ఞం విధ్వంసమయ్యే వేళ, వీరభద్రునితో కూడిన భద్రకాళీ మహాదేవి ప్రాదుర్భవించింది; ఆమెనే దక్షయజ్ఞవినాశిని।
Verse 3
चैत्रे मासि तृतीयायां देवीं तां यस्तु पूजयेत् । नवकोट्यस्तु चामुण्डा भविष्यंति सुपूजिताः । सौभाग्यं विजयं चैव तस्य लक्ष्मीर्भविष्यति
చైత్ర మాసం తృతీయ తిథినాడు ఎవడు భక్తితో ఆ దేవిని పూజిస్తాడో, అతని ద్వారా నవకోటి చాముండలు సుపూజితులవుతారు. అతనికి సౌభాగ్యం, విజయం కలిగి, లక్ష్మీ స్థిరంగా నివసిస్తుంది.
Verse 291
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीमाहात्म्यवर्णनंनामैकनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, న్యంకుమతీమాహాత్మ్యంలో ‘భద్రకాళీమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే రెండువందల తొంభై ఒకటవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.