
ఈశ్వరుడు దేవిని ఉద్దేశించి అగస్త్యస్థానానికి సమీపంలో ఉన్న శుభతీర్థం ‘అజాపాలేశ్వరీ’ వైపు దృష్టి సారించమని చెబుతాడు. రఘువంశానికి చెందిన మహారాజు అజాపాలుడు అక్కడ పాపరోగనాశినిగా దేవిని భక్తితో ఆరాధించి, ‘అజా-రూప’ (మేకరూప) వ్యాధులుగా రూపకంగా చెప్పబడిన కష్టాలను శమింపజేసినవాడిగా వర్ణించబడతాడు. అనంతరం తన పేరుతోనే దేవిని ప్రతిష్ఠించి, పాపనాశక శక్తిగా నిలిపాడు. ఈ అధ్యాయం క్షేత్రస్థానం, రాజాశ్రయం, మరియు తిథి-ఆధారిత పూజా విధానాన్ని కలిపి బోధిస్తుంది. చివర ఫలశ్రుతి ప్రకారం తృతీయ తిథినాడు విధివిధానాలతో భక్తిగా పూజిస్తే బలం, బుద్ధి, కీర్తి, విద్య, సౌభాగ్యం లభిస్తాయి.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अजापालेश्वरीं शुभाम् । अगस्त्यस्थानपूर्वेण नातिदूरे व्यवस्थिताम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహాదేవీ, అగస్త్యస్థానానికి తూర్పున ఎక్కువ దూరం కాని చోట ఉన్న శుభమైన అజాపాలేశ్వరీ వద్దకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
रघुवंशसमुद्भूतो ह्यजापालो नृपोत्तमः । स तत्र देवीमाराध्य पापरोगवशंकरीम्
రఘువంశమున జన్మించిన అజాపాలుడు అనే ఉత్తమ రాజు అక్కడ పాపమూ రోగమూ కలిగించే ప్రభావాన్ని అణచివేయు దేవిని భక్తితో ఆరాధించెను।
Verse 3
अजारूपांश्च रोगान्वै चारयामास भूमिपः । तत्र तां स्थापयामास स्वनाम्ना पापनाशिनीम्
ఆ భూపతి మేకరూపములు ధరించిన రోగములను తరిమివేసెను; మరియు అక్కడే పాపనాశినీ అయిన ఆ దేవిని తన పేరుతో ప్రతిష్ఠించెను।
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या तृतीयायां विधानतः । बल बुद्धिर्यशो विद्यां सौभाग्यं प्राप्नुयान्नरः
తృతీయ తిథినాడు విధివిధానంగా భక్తితో ఆమెను పూజించే మనిషి బలం, బుద్ధి, యశస్సు, విద్య మరియు సౌభాగ్యాన్ని పొందుతాడు।
Verse 287
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ताशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలో, మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘అజాపాలేశ్వరీమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 287వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।