Adhyaya 271
ఈ అధ్యాయంలో ప్రభాస క్షేత్రంలోని ప్రధాన పవిత్ర ప్రాంతానికి సమీపంలో ఉన్న “జ్వాలేశ్వర” లింగానికి సంబంధించిన కారణకథ చెప్పబడింది. ఈశ్వరుడు వివరిస్తాడు—త్రిపురారి శివునికి సంబంధించిన పాశుపత శరము/అస్త్రతేజస్సు ఏ స్థలంలో పడిందో, అక్కడ జ్వాలల వంటి ప్రకాశం ఉద్భవించింది; అందువల్ల ఆ లింగం “జ్వాలేశ్వర” అని ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇలా పురాణ యుద్ధ-ఘటనను స్థిరమైన తీర్థచిహ్నంగా మార్చి, కథను భూగోళంతో అనుసంధానించారు. ప్రాయోగిక ఉపదేశం సంక్షిప్తం—ఈ లింగాన్ని దర్శించడమే భక్తునికి శుద్ధిని కలిగించి, సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి ఇస్తుంది. అధ్యాయం ప్రారంభ-ముగింపుల్లో ఇది స్కంద మహాపురాణం, ప్రభాస ఖండం, మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలోని 271వ అధ్యాయం అని పేర్కొనబడింది।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव संनिकृष्टे तु लिंगं ज्वालेश्वरं स्मृतम् । शरः पाशुपतो यत्र ज्वलन्वै त्रिपुरारिणा
ఈశ్వరుడు పలికెను—ఆ స్థలమునకు సమీపముగా ‘జ్వాలేశ్వర’మని ప్రసిద్ధమైన లింగము ఉన్నది; త్రిపురారియైన శివుడు విడిచిన పాశుపత బాణము అక్కడ జ్వలించుచు ప్రకాశించినది.
Verse 2
पातितो यत्प्रदेशे तु तेन ज्वालेश्वरः स्मृतः । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः
ఆ బాణము ఏ ప్రాంతమున పడినదో, ఆ కారణముననే అది ‘జ్వాలేశ్వర’మని స్మరింపబడును. దేవీ, దాని దర్శనమాత్రముచేత మనుష్యుడు సమస్త పాపములనుండి విముక్తుడగును.
Verse 271
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ज्वालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగములో ‘జ్వాలేశ్వర మహాత్మ్యవర్ణన’ అనే 271వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.