Adhyaya 27
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవిని ఉద్దేశించి—గౌరీ సమీపంలో గంధర్వసేన స్థాపించిన లింగం ‘విమలేశ్వర’మని, అది సర్వరోగవినాశకమని వివరిస్తాడు. దాని స్థల సూచనకు ‘మూడు ధనుస్సుల’ దూరం మరియు ‘పూర్వ విభాగం’ అనే దిశా సూచికలను చెప్పి, పవిత్ర క్షేత్రంలో మార్గదర్శకంగా నిలుపుతాడు. భక్తితో పూజ చేయవలెనని సూచించి, ముఖ్యంగా తృతీయా తిథి వ్రతాచరణకు అనుకూల కాలమని పేర్కొంటాడు. ఫలశ్రుతిలో స్త్రీ సాధకురాలికి దౌర్భాగ్య నివృత్తి, ఇష్టసిద్ధి, పుత్ర–పౌత్ర లాభం, ప్రతిష్ఠా ప్రాప్తి కలుగుతాయని చెబుతాడు. చివరికి ఇది పాతకనాశక వ్రతకథగా వినబడినదని, త్రేతాయుగ పరంపరలో స్థాపించి కొలొఫన్ శైలిలో ముగిస్తాడు.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవేశీ! అక్కడే ఘనవాహనుని కుమార్తె గంధర్వసేనా గౌరీ సమీపంలో శివలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించింది।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
అక్కడ మూడు ధనుస్సుల దూరంలో, తూర్పు భాగం వైపు, ‘విమలేశ్వర’ నామక లింగం ఉంది; అది సమస్త రోగాలను నశింపజేస్తుంది।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
తృతీయ తిథిన అక్కడ పూజించినచో స్త్రీ దౌర్భాగ్యమునుండి విముక్తి పొందుతుంది; ఆమె అన్ని కోరికలను పొందీ, పుత్రపౌత్రులతో ప్రతిష్ఠ పొందుతుంది।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
హే మహాదేవీ! త్రేతాయుగ సంధ్యాంశం గడిచిన తరువాత గంధర్వుడు ఈ విధంగా ఈ వ్రతాన్ని ప్రకటించాడు; దీనిని వినుట పాపనాశకము।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘గంధర్వసేనేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను ఇరవైఏడవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।