Adhyaya 264
ఈ అధ్యాయంలో శైవ–దేవీ సంభాషణ సంక్షిప్తంగా వర్ణించబడుతుంది. ప్రభాస-క్షేత్రంలో ఉన్న నందినీ గుహను ఈశ్వరుడు స్వభావతః పాతకనాశినీ, పరమ పవిత్రమని వివరిస్తాడు. పుణ్యశీలులైన ఋషులు, సిద్ధులు అక్కడ నివసిస్తూ సమాగమమయ్యే స్థలమని చెప్పి, ఆ స్థల పవిత్రతను స్థాపిస్తాడు. ముఖ్య ఉపదేశం దర్శనాధారితం—ఎవరు అక్కడికి వెళ్లి నందినీ గుహను దర్శిస్తారో వారు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు, అలాగే చాంద్రాయణ వ్రతఫలాన్ని పొందుతారు. ఈ విధంగా స్థల పరిచయం, సిద్ధ-ఋషి సంబంధంతో మహిమ, మరియు తీర్థదర్శనాన్ని ప్రాయశ్చిత్త వ్రతంతో సమానంగా చెప్పే ఫలశ్రుతి ఈ అధ్యాయంలో ప్రతిపాదించబడుతుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—అక్కడే, ఓ దేవీ, పాపనాశిని అయిన ఒక గుహ ఉంది; అక్కడ ఋషుల నివాసం, పుణ్యచిత్తులైన సిద్ధుల వాసస్థానం కూడా ఉంది।
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
హే మహాదేవీ! అక్కడికి వెళ్లి ఆ గుహను దర్శించిన మనిషి సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై చాంద్రాయణ వ్రతసమానమైన పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు।
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణం ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘నందినీ గుహామాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 264వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।