Adhyaya 260

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं सिद्धेश्वरं परम् । तस्यैव पश्चिमे भागे सिद्धैः संस्थापितं पुरा

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, పరమదేవుడైన సిద్ధేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను. ఆ పవిత్రస్థలమునే పశ్చిమ భాగమందు సిద్ధులు పురాతనకాలమున లింగమును స్థాపించారు।

Verse 2

सिद्धा नाम सुराः पूर्वं तत्रागत्य वरानने । लिंगं संस्थापयामासुः सिद्ध्यर्थं सर्ववस्तुषु

ఓ వరాననే, పూర్వకాలమున ‘సిద్ధులు’ అనే దేవగణము అక్కడికి వచ్చి, సమస్త కార్యములలో సిద్ధి కలగాలని కోరుకొని లింగమును స్థాపించారు।

Verse 3

ततस्तुष्टो महादेवि तेषां दृष्ट्वा तपो महत् । अणिमादिकमैश्वर्यं तेषां सर्वं ददौ शिवः

ఓ మహాదేవీ, వారి మహత్తర తపస్సును చూచి శివుడు సంతోషించి, అణిమాది మొదలైన సమస్త ఐశ్వర్యసిద్ధులను వారికి ప్రసాదించాడు।

Verse 4

अब्रवीदत्र मे नित्यं सानिध्यं च भविष्यति

ఆయన ప్రకటించెను—‘ఇక్కడ నా నిత్య సాన్నిధ్యం తప్పక నిలిచియుండును।’

Verse 5

चैत्रे शुक्लचतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति । स यास्यति परं स्थानं प्रसादान्मम पुण्यकृत्

చైత్ర మాస శుక్లపక్ష చతుర్దశినాడు ఇక్కడ ఎవడు భక్తితో నన్ను పూజించునో, ఆ పుణ్యకర్త నా ప్రసాదముచే పరమ స్థానమును పొందును।

Verse 6

एवमुक्त्वाऽथ भगवाञ्जगामादर्शनं ततः । सिद्धाश्चैव तदाऽगत्य पूजयंति महेश्वरम्

ఇట్లు పలికి భగవానుడు తదనంతరం అదృశ్యమయ్యెను. అప్పుడు సిద్ధులు మళ్లీ వచ్చి మహేశ్వరుని పూజించిరి।

Verse 7

यस्तमाराधयेद्भक्त्या संसिद्धिं लभतेऽद्भुताम् । ईप्सितां च सुरश्रेष्ठे तस्मात्तं पूजयेत्सदा

ఎవడు భక్తితో ఆయనను ఆరాధించునో, వాడు ఆశ్చర్యకరమైన సంపూర్ణ సిద్ధిని పొందును; కోరిన వరమును కూడా, ఓ దేవశ్రేష్ఠే! అందుచేత ఆయనను నిత్యం పూజించవలెను।

Verse 260

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘సిద్ధేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ నామముగల రెండువందల అరవయ్యవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।