
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవికి దివ్యోపదేశంగా యాత్రామార్గాన్ని తెలియజేస్తూ ‘గుఫేశ్వర’ అనే మహత్తర క్షేత్రాన్ని సూచిస్తాడు. ఇది హిరణ్యా ఉత్తర భాగంలో ఉన్నదిగా, అపూర్వమైనదిగా మరియు ‘సర్వపాతకనాశనం’గా వర్ణించబడింది. ఇక్కడ దర్శనమే ప్రధాన మహిమ—గుఫేశ్వర దేవుని కేవలం దర్శించడమే అత్యంత ఘోర పాపాలను కూడా తొలగిస్తుందని ఫలశ్రుతి చెబుతుంది. ‘కోటిహత్యలు’ వంటి మహాదోషాలు సైతం వ్యపోహమవుతాయని చెప్పి, ప్రాభాసక్షేత్ర పవిత్ర భూగోళంలో ఈ స్థలాన్ని మోక్షోపకారి శుద్ధికేంద్రంగా స్థాపిస్తుంది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गुफेश्वरमनुत्तमम् । हिरण्या उत्तरे भागे सर्वपातकनाशनम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कोटिहत्यां व्यपोहति
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి అనుత్తమమైన గుఫేశ్వరుని దర్శనానికి వెళ్ళుము. ఆయన హిరణ్యా యొక్క ఉత్తర భాగమున ఉండి సమస్త పాపాలను నశింపజేయువాడు. హే దేవీ! ఆయనను దర్శించిన మాత్రాన మనుష్యుడు కోటి-హత్యా దోషమును కూడ తొలగించుకొనును.
Verse 253
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुफेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘గుఫేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను నామముగల రెండువందల యాభైమూడవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.