Adhyaya 252

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र शंकरनाथेति प्रसिद्धं पापनाशनम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం త్రిలోకములలో ప్రసిద్ధమైన ఆ లింగమునకు గమించవలెను. అక్కడ అది ‘శంకరనాథ’ అని ప్రసిద్ధి, పాపనాశకము।

Verse 2

स्थापितं भानुना देवि कृत्वा तत्र महत्तपः । तमर्चयित्वा देवेशं सोपवासो महेश्वरम्

హే దేవీ! భాను (సూర్యుడు) అక్కడ మహత్తపస్సు చేసి దానిని స్థాపించాడు. ఉపవాసంతో దేవేశుడైన మహేశ్వరుని ఆరాధించి…

Verse 3

ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र श्राद्धं कुर्याज्जितेन्द्रियः । शक्त्या हिरण्यं वासांसि विप्रे दद्यात्समाहितः । स याति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

అక్కడ ఇంద్రియనిగ్రహంతో శ్రాద్ధం చేయాలి, బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి. శక్తి మేరకు, మనస్సు సమాధానంగా ఉంచి, బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణమూ వస్త్రములూ దానం చేయాలి. అటువంటి వాడు పరమస్థానాన్ని పొందుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 252

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शङ्करनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘శంకరనాథమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే రెండువందల యాభై రెండవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।