Adhyaya 251
ఈశ్వర–దేవి సంభాషణలో ఈ అధ్యాయం యాత్రికునికి ఇలా ఉపదేశిస్తుంది—గంగేశ్వరానికి తూర్పున ఉన్న, శంకరుడు ప్రతిష్ఠించిన ‘శంకరాదిత్య’ క్షేత్రాన్ని భక్తితో పూజించాలి. ముఖ్యంగా శుక్లపక్ష షష్ఠి తిథి ఈ ఆరాధనకు అత్యంత శుభకాలమని పేర్కొంటుంది. విధానం: తామ్రపాత్రలో రక్తచందనం, ఎర్ర పుష్పాలు కలిపి అర్ఘ్యాన్ని సిద్ధం చేసి, సమాహిత మనస్సుతో సమర్పించాలి. ఇలా చేసినవాడు దివాకరునికి సంబంధించిన పరమ లోకాన్ని పొందుతాడు, పరా సిద్ధిని సాధిస్తాడు, దారిద్ర్యంలో పడడు. చివరగా ఆ క్షేత్రంలో సంపూర్ణ ప్రయత్నంతో శంకరాదిత్యుని పూజించాలి; ఆయన సర్వకామఫలప్రదుడని అధ్యాయం ముగుస్తుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंकरादित्यमुत्तमम् । गंगेश्वरस्य पूर्वेण शंकरेण प्रतिष्ठितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి గంగేశ్వరానికి తూర్పున శంకరుడు ప్రతిష్ఠించిన ఉత్తమ శంకరాదిత్యుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను।
Verse 2
षष्ठ्यां चैव तु शुक्लायामेनं यः पूजयिष्यति । गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
శుక్లపక్షంలోని షష్ఠీ తిథిన ఆయనను పూజించువాడు, దేవుడు దివాకరుడు (సూర్యుడు) నివసించే పరమ స్థానమును పొందును।
Verse 3
रक्तचंदनमिश्रैश्च रक्तपुष्पैः समाहितः । ताम्रपात्रे समाधाय योऽर्घ्यं दास्यति मानवः । स यास्यति परां सिद्धिं न च याति दरिद्रताम्
ఎర్రచందనం కలిపిన ద్రవ్యముతో ఎర్రపుష్పములు సమర్పిస్తూ, తామ్రపాత్రలో అర్ఘ్యాన్ని ఉంచి అర్పించు మనుష్యుడు పరమ సిద్ధిని పొందును; దారిద్ర్యానికి లోనుకాడు।
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्क्षेत्रे वरानने । पूजयेच्छंकरादित्यं सर्वकामफलप्रदम्
కాబట్టి, హే వరాననే! ఆ పుణ్యక్షేత్రంలో సమస్త ప్రయత్నములతో సర్వకామఫలప్రదుడైన శంకరాదిత్యుని పూజించవలెను।
Verse 251
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंकरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘శంకరాదిత్యమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే రెండువందల యాభై ఒకటవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।