Adhyaya 248

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पूर्वोक्तं ब्रह्मपूजितम् । सरस्वत्यास्तटे संस्थं पर्णादित्यस्य पश्चिमे

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదుపరి, ఓ మహాదేవీ, ముందుగా చెప్పబడిన బ్రహ్మారాధితమైన ఆ పుణ్యస్థానానికి వెళ్ళుము; అది సరస్వతీ తీరమున, పర్ణాదిత్యుని పడమర వైపున ఉంది.

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । सृजतो ब्रह्मणः पूर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम्

దాని ఉద్భవాన్ని నేను వివరిస్తాను; ప్రియే, ఏకాగ్రచిత్తంతో వినుము. పూర్వకాలంలో సృష్టి చేయుచున్న బ్రహ్ముడు చతుర్విధ భూతసమూహాన్ని…

Verse 3

उत्पन्नाद्भुतरूपाढ्या नारी कमललोचना । कंबुग्रीवा सुकेशांता बिंबोष्ठी तनुमध्यमा

అప్పుడు అద్భుత సౌందర్యసంపన్నమైన ఒక స్త్రీ అవతరించింది—కమలనేత్రి, శంఖసమాన గ్రీవ కలది, సుకేశిని, బింబఫలసమాన అధరములు కలది, సన్నని నడుము కలది।

Verse 4

गंभीरनाभिः सुश्रोणी पीनश्रोणिपयोधरा । पूर्णचन्द्रमुखी सा तु गूढगुल्फा सितानना

ఆమె నాభి గంభీరంగా ఉండెను, నడుము సుందరంగా ఉండెను; నితంబములు మరియు స్తనములు పుష్టంగా ఉండెను; ఆమె ముఖము పూర్ణచంద్రునివలె ప్రకాశించెను. ఆమె గుల్ఫములు సుగఠితమై, ముఖకాంతి శుభ్రంగా వెలిగెను।

Verse 5

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । यादृग्रूपा वरारोहा तादृशी सा व्यजायत

ఆమె దేవి కాదు, గంధర్వీ కాదు, అసురీ కాదు, పన్నగీ (నాగకన్య) కూడా కాదు. పరమసుందర రూపమని ఎట్లా ఊహించగలమో, అచ్చం అలాంటి మహారోహిణి ఆమె జన్మించింది।

Verse 6

तां दृष्ट्वा रूपसंपन्नां ब्रह्मा कामवशोऽभवत् । अथ तां प्रार्थयामास रत्यर्थं वरवर्णिनि

ఆమె రూపసంపత్తిని చూచి బ్రహ్ముడు కామవశుడయ్యెను. అప్పుడు, ఓ సుందరవర్ణినీ, రతిసుఖార్థం ఆమెను ప్రార్థించెను।

Verse 7

अथ प्रार्थयतस्तस्य न्यपतत्पंचमं शिरः । खररूपं महादेवि तेन पापेन तत्क्षणात्

అతడు ప్రార్థించుచుండగానే అతని ఐదవ శిరస్సు పడిపోయెను. ఓ మహాదేవీ, ఆ పాపఫలంగా అది తక్షణమే గర్ధభరూపమై పోయెను।

Verse 8

ततो ज्ञात्वा महत्पापं दुहितुः कामसंभवम् । घृणया परया युक्तः प्रभासं क्षेत्रमागतः

అప్పుడు తన కుమార్తె పట్ల కామమునుండి పుట్టిన మహాపాపాన్ని గ్రహించి, గాఢమైన పశ్చాత్తాపంతో కూడి పవిత్ర ప్రభాసక్షేత్రానికి వచ్చెను।

Verse 9

न कायस्य यतः शुद्धिर्विना तीर्थावगाहनात् । स स्नातः सलिले पुण्ये सरस्वत्या वरानने

తీర్థంలో అవగాహనము చేయకపోతే దేహశుద్ధి కలగదు; అందువల్ల, ఓ సుందరముఖీ, అతడు సరస్వతీ పుణ్యజలంలో స్నానము చేసెను।

Verse 10

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । ततो विकल्मषो भूत्वा जगाम स्वगृहं पुनः

అతడు దేవదేవుడైన శూలధారి మహాదేవుని లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించెను; తరువాత కల్మషరహితుడై మళ్లీ తన గృహానికి వెళ్లెను।

Verse 11

स्नात्वा सारस्वते तोये यस्तल्लिंगं प्रपश्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

సరస్వతీ జలంలో స్నానము చేసి ఆ లింగాన్ని దర్శించువాడు, సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడై బ్రహ్మలోకంలో గౌరవింపబడును।

Verse 12

चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पश्यति मानवः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

చైత్ర మాస శుక్ల చతుర్దశినాడు ఎవడు ఆయనను (ఆ లింగాన్ని) దర్శించునో, వాడు పరమస్థానాన్ని పొందును; అక్కడ దేవుడు మహేశ్వరుడు నివసించును।

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగములో ‘బ్రహ్మేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను 248వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।