हिरण्यातटमाश्रित्य रक्षार्थं समुपस्थितम् । तत्रैव हीरकं क्षेत्रं तस्मिन्रक्षां करोति सः
hiraṇyātaṭamāśritya rakṣārthaṃ samupasthitam | tatraiva hīrakaṃ kṣetraṃ tasminrakṣāṃ karoti saḥ
హిరణ్యా తీరాన్ని ఆశ్రయించి, రక్షణార్థం అక్కడే సముపస్థితుడై ఉంటాడు। అక్కడే ‘హీరక’ క్షేత్రం ఉంది; ఆ స్థలంలోనే అతడు కాపాడుతాడు।
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Hiraṇyā-taṭa / Hīraka-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Devī/Pārvatī)
Scene: A luminous guardian deity stationed on a riverbank labeled Hiraṇyā; behind him lies a demarcated sacred ‘Hīraka-kṣetra’—shown as a bounded field with small shrines and protective markers.
Pilgrimage landscapes are not merely physical; they are ritually protected domains where divine guardians uphold sanctity.
The Hiraṇyā-taṭa (Hiraṇyā riverbank/shore) and the Hīraka Kṣetra within Prabhāsa Kṣetra.
No specific rite is prescribed here; the verse identifies the guardian’s station and protective function at the site.