Adhyaya 227
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి, బలభద్రుడు విధిపూర్వకంగా ప్రతిష్ఠించిన లింగానికి వెళ్లవలెనని ఉపదేశిస్తాడు. ఆ లింగం మహాపాపహరమై, ‘మహాలింగం’గా, మహాసిద్ధి-ఫలప్రదముగా వర్ణించబడింది; పాపశుద్ధి కోసం బలభద్రుడే విధిన ప్రకారం దీనిని స్థాపించాడని స్పష్టంగా చెప్పబడింది. తదుపరి భక్తి-ఆచరణ విధానం నిర్దేశించబడింది—గంధం, పుష్పాది క్రమంగా సమర్పించి యథావిధి పూజ చేయాలి. తృతీయ రేవతీ-యోగ సమయంలో ఈ ఆరాధన చేసిన భక్తుడు ‘యోగేశ-పదం’ను పొందుతాడని ఫలశ్రుతి. చివరగా ఇది స్కందమహాపురాణంలోని ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య ప్రథమ భాగంలోని 227వ అధ్యాయమని పేర్కొనబడింది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रप्रतिष्ठितम् । लिंगं महापापहरं गात्रोत्सर्गात्तदुत्तरे
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం గాత్రోత్సర్గానికి ఉత్తరంగా ఉన్న, బలభద్రుడు ప్రతిష్ఠించిన మహాపాపహర లింగాన్ని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
महालिंगं महादेवि महासिद्धि फलप्रदम् । बलभद्रेण विधिना स्थापितं पापशुद्धये
హే మహాదేవీ! ఇది మహాలింగం; మహాసిద్ధి ఫలాలను ప్రసాదించేది. పాపశుద్ధి కొరకు బలభద్రుడు విధివిధానంగా దీనిని స్థాపించాడు।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । तृतीयारेवतीयोगे स योगेशपदं लभेत्
ఎవడు భక్తితో గంధము, పుష్పములు మొదలైనవాటితో క్రమంగా ఆ (లింగ) పూజను చేయునో, రేవతీ యోగముతో కూడిన తృతీయ తిథినాడు అతడు యోగేశ్వరపదాన్ని పొందును।
Verse 227
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्रेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘బలభద్రేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను 227వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।