Adhyaya 218
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు ఉపదేశించిన సంక్షిప్త తత్త్వబోధ రూపంలో ప్రభాసక్షేత్రంలోని ఒక విశిష్ట లింగం పరిచయమవుతుంది. మనువు ప్రతిష్ఠించిన ఈ లింగం “మానవ-లింగం”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. తన కుమారుని వధ వల్ల కలిగిన పాపదోషభారంతో బాధపడిన మనువు ఈ స్థలాన్ని పాపహరమని గ్రహించి, విధివిధానాలతో అభిషేకం చేసి ఈశ్వరుని అక్కడ ప్రతిష్ఠిస్తాడు. దాని ఫలితంగా అతడు ఆ దోషభారం నుంచి విముక్తుడవుతాడని చెప్పబడింది. తరువాత సాధారణ ఫలంగా—ఏ మానవభక్తుడైనా భక్తితో ఈ మానవ-లింగాన్ని పూజిస్తే పాపముల నుంచి విముక్తి పొందుతాడని పేర్కొంటుంది. చివరలో ఇది స్కందమహాపురాణం, ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో “మానవేశ్వరమాహాత్మ్య”మనే 218వ అధ్యాయమని కొలొఫోన్ తెలియజేస్తుంది।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव मानवं लिंगं मनुना संप्रतिष्ठितम् । पूर्वं हत्वा सुतं देवि मनुः पापसमन्वितः
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవీ, అక్కడే మనువు విధివిధానంగా ‘మానవ’ అనే లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. పూర్వం, హే దేవీ, తన కుమారుని హతమార్చి మనువు పాపభారంతో యుక్తుడయ్యాడు।
Verse 2
क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्
ఆ క్షేత్రం పాపహరమని తెలిసికొని అతడు అక్కడ ఈశ్వరుని ప్రతిష్ఠించాడు. అప్పుడు కుమారవధమునుండి పుట్టిన పాపమునుండి అతడు పూర్తిగా విముక్తుడయ్యాడు.
Verse 3
पूजयेन्मानवो यस्तु स मुक्तः पातकैर्भवेत्
అక్కడ ఎవడు పూజ చేస్తాడో, ఆ మనిషి సమస్త పాతకాల నుండి విముక్తుడగును.
Verse 218
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मानवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము—ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ విభాగములో ‘మానవీశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ నామ 218వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.