
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి దేవరాజేశ్వర మహాత్మ్యాన్ని సంక్షిప్తంగా ఉపదేశిస్తాడు. గౌతమేశ్వరానికి పశ్చిమంగా ఎక్కువ దూరం కాకుండా, పదహారు ధను దూరంలో దేవరాజేశ్వర లింగం ఉన్నదని స్థలవివరణ ఇస్తాడు. అక్కడ లింగస్థాపన చేసినవాడు పాపముల నుండి విముక్తి పొందుతాడని కారణ-ఫల క్రమం చెప్పబడింది. అలాగే సమాహితమనస్సుతో, ఏకాగ్రచిత్తంతో ఆ లింగాన్ని పూజించే ఏ మనిషైనా మానవదేహసంభవ పాతకముల నుండి కూడా విడుదల పొందుతాడని నియమోపదేశం. చివర కోలొఫోన్లో ఇది స్కంద మహాపురాణం (81,000 శ్లోకాలు) లోని ప్రాభాస ఖండం, ప్రాభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య భాగంలో ‘దేవరాజేశ్వర-మాహాత్మ్య’ అనే 217వ అధ్యాయమని పేర్కొనబడింది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । गौतमेश्वरतो देवि पश्चिमे नातिदूरतः । धनुःषोडशभिर्देवि देवराजेश्वरः स्थितः
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవీ, గౌతమేశ్వరానికి పశ్చిమంగా ఎక్కువ దూరం కాదు; పదహారు ధనుస్సుల దూరంలో దేవరాజేశ్వర క్షేత్రం స్థితమై ఉంది।
Verse 2
लिंगं स स्थापयामास ततः पापैर्व्यमुच्यत । यस्तं समाहितमनाः पूजयिष्यति मानवः । स च मानवसंभूतात्पातकात्संप्रमोक्ष्यति
అతడు ఆ లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి పాపముల నుండి విముక్తుడయ్యెను। ఏ మనిషి ఏకాగ్రచిత్తంతో ఆ (లింగం)ను పూజించునో, వాడు కూడా మానవకర్మజన్య పాతకాల నుండి సంపూర్ణంగా విముక్తి పొందును।
Verse 217
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देवराजेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము—ఎనభై ఒక వేల శ్లోకసంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘దేవరాజేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను 217వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।