Adhyaya 216
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి సంక్షిప్తంగా ఒక శైవ తీర్థ మహిమను వివరిస్తాడు. మార్కండేశ్వరానికి ఉత్తరంగా పదిహేను ధనుస్సుల దూరంలో ‘గౌతమేశ్వర’ అనే మహత్తర లింగం ఉన్నదని సూచిస్తాడు. గురుహత్య పాపం వల్ల దుఃఖంతో బాధపడిన గౌతమ ఋషి అక్కడ లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి, తపస్సు మరియు పూజ ద్వారా ఆ పాపభారం నుంచి విముక్తుడయ్యాడని కథనం. అందువల్ల ఆ స్థలం ప్రాయశ్చిత్తానికి, శుద్ధికి విశేష క్షేత్రమని చెప్పబడింది. యాత్రికులకు విధానం—నదిలో శాస్త్రోక్తంగా స్నానం, లింగారాధనను నియమబద్ధంగా చేయడం, అలాగే కపిలా గోవును దానంగా సమర్పించడం. దీని ఫలంగా పంచమహాపాతక విమోచనం, పవిత్రత, చివరికి మోక్షప్రాప్తి కలుగుతుందని పేర్కొంటుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । मार्कण्डेश्वरतो देवि उत्तरे लिंगमुत्तमम् । धनुषां पञ्चदशभिर्गौतमेश्वरनामकम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవీ! మార్కండేశ్వరానికి ఉత్తరంగా పదిహేను ధనుస్సుల దూరంలో ‘గౌతమేశ్వర’ అనే ఉత్తమ లింగం ఉంది।
Verse 2
गुरुं हत्वा पुरा देवि गौतमः पापदुःखितः । तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य तस्मात्पापाद्व्यमुच्यत
హే దేవీ! పూర్వకాలంలో గురువును హతమార్చి గౌతముడు పాపదుఃఖంతో బాధపడెను; అక్కడ లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి ఆ పాపం నుండి విముక్తుడయ్యెను।
Verse 3
यस्तत्र कपिलां दद्यात्स्नात्वा नद्यां विधानतः । संपूज्य विधिवल्लिंगं मुच्यते पञ्चपातकैः
ఎవడు అక్కడ నదిలో విధిపూర్వకంగా స్నానం చేసి కపిలా గోవును దానం చేసి, విధివిధానాలతో లింగాన్ని సంపూర్ణంగా పూజిస్తాడో, అతడు పంచమహాపాతకాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।
Verse 216
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము—ఎనభై ఒక వేల శ్లోకసంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘గౌతమేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను 216వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।