Adhyaya 215

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुमारेश्वरमुत्तमम् । मार्कण्डेश्वरतो देवि दक्षिणे नातिदूरतः । धनुर्विंशतिभिस्तत्र स्थितं स्वामिप्रतिष्ठितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—అనంతరం, ఓ మహాదేవి, ఉత్తమమైన కుమారేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను. ఓ దేవి, మార్కండేశ్వరుని దక్షిణంగా ఎక్కువ దూరం కాదు—ఇరవై ధనుస్సుల దూరంలో—అక్కడ స్వామి ప్రతిష్ఠించిన (లింగము) స్థితమై యున్నది.

Verse 2

ततः कृत्वा तपो घोरं कार्त्तिकेयेन भाभिनि । परदारापहारोत्थपापानां नाशहेतवे

అప్పుడు, ఓ ప్రకాశవతీ, అక్కడ కార్త్తికేయుడు పరస్త్రీ అపహరణమునుండి పుట్టిన పాపాల నాశార్థం ఘోర తపస్సు చేసెను।

Verse 3

लिंगं स्थापितवांस्तत्र स मुक्तः किल्विषात्ततः । वैराग्याद्यौवनं त्यक्त्वा कौमारं पुनराददे

అక్కడ లింగాన్ని స్థాపించిన తరువాత అతడు పాపమునుండి విముక్తుడయ్యెను. వైరాగ్యబలంతో యౌవనాన్ని విడిచి మళ్లీ కౌమారస్థితిని పొందెను।

Verse 4

पितॄन्हत्वा सुमाली च तमाराधितवान्पुरा । सोऽपि मुक्तोऽभवद्देवि पापात्पितृवधोद्भवात्

సుమాలీ కూడా—పూర్వకాలంలో పితృలను హతమార్చి—ఆయనను (శివుని) భక్తితో ఆరాధించెను. ఓ దేవీ, పితృవధజనిత పాపమునుండి అతడూ విముక్తుడయ్యెను।

Verse 5

कुमारेश्वरनामैतत्पूजितं वै सुरासुरैः । तस्याग्रतः कुमारस्य कूपस्तिष्ठति भामिनि

ఈ లింగానికి ‘కుమారేశ్వర’మని నామము; దేవాసురులందరూ దీనిని పూజించుదురు. ఓ సుందరీ, ఆ కుమారుని ముందర ఒక బావి నిలిచియున్నది।

Verse 6

तत्र स्नात्वा पूजयेद्यः शूलिनं स्वामिपूजितम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्गच्छेत्स्वामिपुरं महत्

అక్కడ స్నానమాచరించి స్వామిచే పూజింపబడిన త్రిశూలధారి ప్రభువును ఎవడు పూజించునో, వాడు సమస్త పాతకాల నుండి విముక్తుడై స్వామి మహాపురికి చేరును।

Verse 7

शातकौंभमयं यस्तु ताम्रचूडं द्विजातये । दद्यात्स्वामिनमुद्दिश्य स तु यात्राफलं लभेत्

ఎవడు స్వామి భగవంతుని ఉద్దేశించి శుద్ధ స్వర్ణమయమైన ‘తామ్రచూడ’ను ద్విజునికి (బ్రాహ్మణునికి) దానం చేస్తాడో, అతడు యాత్రాఫలాన్ని సంపూర్ణంగా పొందుతాడు।

Verse 215

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये कुमारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలో, మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘కుమారేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 215వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।