Adhyaya 210
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవికి సంక్షిప్తంగా తీర్థోపదేశం చేస్తాడు. ప్రభాసక్షేత్రపు పవిత్ర పటంలో దిశా సూచనలు, దూర/పరిమాణ సూచికతో నిర్దిష్టమైన స్థలంలో ఉన్న ‘ఉత్తమ’ క్షేత్రమైన పులస్త్యేశ్వరానికి వెళ్లమని ఆదేశిస్తాడు. అక్కడ ముందుగా దర్శనం చేసి, తరువాత విధానతః (శాస్త్రోక్త విధిగా) పూజ చేయవలెనని భక్తిక్రమం చెప్పబడింది. ఫలశ్రుతిలో ఉపాసకుడు ఏడు జన్మలలో కూడిన పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడని నిశ్చయంగా ప్రకటించబడింది—“ఇందులో సందేహం లేదు.” ఈ అధ్యాయం స్థల-నిర్దేశం, ఆచార-విధి, పాపక్షయ-ఫలాన్ని ఒకే తీర్థ-ఘటకంగా సమన్వయిస్తుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—ఓ మహాదేవీ, ఆపై ఉత్తమమైన పులస్త్యేశ్వర క్షేత్రానికి వెళ్లవలెను; అది మార్కండేయునికి ఉత్తరంగా ఐదు ధనుస్సుల దూరంలో ఉంది।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
ఓ దేవీ, ఆయనను దర్శించి విధివిధానంగా పూజించిన మనిషి, ఏడు జన్మలలో సంపాదించిన పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు—ఇందులో సందేహం లేదు।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము—ఏకాశీతి సహస్రీ సంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘పులస్త్యేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను ద్విశతదశమో అధ్యాయము సమాప్తమైంది।