Adhyaya 194
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవికి “దేవైః ప్రతిష్ఠితమ్” అని చెప్పబడిన లింగం గురించి ఉపదేశిస్తాడు. ఆ క్షేత్ర “ప్రభావం” తెలుసుకోవడం సర్వపాతకనాశనంతో అనుసంధానమై, అమరేశ్వర మహాత్మ్యాన్ని ధర్మ-ఆచార పరంగా వివరిస్తుంది. లింగాన్ని ఆశ్రయించి ఉగ్ర తపస్సు చేయవలెనని విధానం చెప్పబడింది; దాని దర్శనంతో యాత్రికుడు కృతకృత్యుడు—ధార్మికంగా పరిపూర్ణుడు—అవుతాడని ఫలశ్రుతి. తరువాత వేదపారగ బ్రాహ్మణునికి గోదానం చేయమని సూచించి, సత్పాత్రదానం యాత్రాఫలాన్ని మరింత బలపరచి ఉర్జితం చేస్తుందని పేర్కొంటుంది.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం దేవతలచే ప్రతిష్ఠింపబడిన ఆ లింగమునకు గమనించవలెను; ఈ క్షేత్ర ప్రభావమును తెలిసికొని, అది సమస్త పాతకములను నశింపజేయునది।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
అక్కడ దేవతలచే ప్రతిష్ఠింపబడిన లింగమునందు ఘోర తపస్సు చేసి, హే దేవీ! దానిని దర్శించిన మాత్రమున మనుష్యుడు కృతకృత్యుడగును।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
అక్కడ వేదపారంగతుడైన బ్రాహ్మణునికి గోదానం తప్పక ఇవ్వవలెను; అప్పుడు, హే దేవీ, యాత్ర యొక్క బలవంతమైన సంపూర్ణ ఫలము సమ్యకంగా లభించును।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోక సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ విభాగములో ‘అమరేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను నూట తొంభై నాలుగవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।