
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు స్వయంగా మహాదేవికి ప్రత్యక్షంగా తత్త్వోపదేశం చేస్తాడు. ప్రభాస-క్షేత్రంలో యాత్రికుడు అనుసరించవలసిన గమనక్రమాన్ని చెప్పి, యమేశ్వరుని దర్శించమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు; యమేశ్వరుడు “అనుత్తముడు” (అతిశ్రేష్ఠుడు) అని స్తుతించబడతాడు. ఆలయం స్థానం కూడా సూచించబడింది—నైరృత (దక్షిణ-పడమర) దిశలో, దూరం కాకుండా—ఇది మార్గదర్శకంగా, విధిసూచకంగా నిలుస్తుంది. ఫలశ్రుతి సంక్షిప్తంగా స్పష్టం: యమేశ్వర దర్శనమాత్రంతో పాపశమనం కలుగుతుంది, అలాగే అన్ని కోరుకున్న కోరికల ఫలాన్ని ప్రసాదించేవాడు (సర్వకామ-ఫల-ప్రద) అని చెప్పబడింది. ఉపసంహారంలో ఇది స్కంద మహాపురాణంలోని ప్రభాసఖండ, ప్రభాస-క్షేత్ర-మాహాత్మ్య భాగంలో “యమేశ్వర-మాహాత్మ్య-వర్ణనం” అధ్యాయమని పేర్కొనబడింది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, హే మహాదేవీ, అదే స్థలపు నైరృతీ భాగంలో అతి దూరం కాని అనుత్తమ యమేశ్వరుని వద్దకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
దర్శనమాత్రంతో పాపాలు శమించును; ఆ క్షేత్రం సర్వకామఫలప్రదమగును।
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోక సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ విభాగములో ‘యమేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అను నూట తొంభై మూడవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।