Adhyaya 185

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवमातरमव्ययाम् । मंकीशान्नैरृते भागे गौरीरूपसमाश्रिताम् । देवमाता सरस्वत्या नाम लोकेषु गीयते

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి మంకీశునకు నైరృత దిశలో, గౌరీరూపమున నిలిచిన అవ్యయ దేవమాతను దర్శించవలెను. ఆమె సరస్వతి, లోకములలో ‘దేవమాత’ అని కీర్తింపబడుచున్నది.

Verse 2

पादुकासनसंस्था च तत्र देवी सरस्वती । गौरीरूपेण सा तत्र वडवाश्रितविग्रहा

అక్కడ దేవి సరస్వతి పాదుకాసనముపై ఆసీనురాలై యున్నది. అదే స్థలమున ఆమె గౌరీరూపముతో, వడవా (సముద్రాగ్ని) ఆశ్రిత విగ్రహమును ధరించి విరాజిల్లుచున్నది.

Verse 3

मातृवद्रक्षिता देवा वडवानलभीतितः । देवमातेति लोकेऽस्मिं स्ततः सा विबुधैः कृता

ఆమె తల్లివలె వడవానల భయమునుండి దేవతలను రక్షించింది. అందువలన ఈ లోకమున విజ్ఞులు ఆమెను ‘దేవమాత’—దేవుల తల్లి—అని స్తుతించి కీర్తిని స్థాపించారు.

Verse 4

माघे मासे तृतीयायां यस्तामर्चयते नरः । नारी वा संयता साध्वी सर्वान्कामानवाप्नुयात्

మాఘమాసమున తృతీయా తిథినాడు ఎవడు ఆమెను ఆరాధించునో—పురుషుడైనా, నియమశీలమైన సాధ్వీ స్త్రీయైనా—అతడు/ఆమె సమస్త కోరికలను పొందును.

Verse 5

दंपती भोज येद्यस्तु पायसैः शर्करादिभिः । गौरीसहस्रभोज्यस्य दत्तस्य फलमाप्नुयात्

ఎవడు పాయసం, శర్కర మొదలైన మధుర పదార్థాలతో దంపతులను భోజనమిచ్చునో, అతడు గౌరీకి సహస్ర-భోజ్యదానం చేసినంత పుణ్యఫలమును పొందును.

Verse 6

सुवर्णपादुका देया तत्र विप्राय शीलिने

అక్కడ శీలవంతుడైన బ్రాహ్మణునికి దానంగా స్వర్ణపాదుకలను సమర్పించాలి।