
ఈశ్వరుడు మహాదేవికి ‘క్షేత్రపాలేశ్వర’ అనే శ్రేష్ఠ క్షేత్రాన్ని ఉపదేశిస్తాడు. అది సిద్ధేశ్వరానికి సమీపంగా, తూర్పు దిశలో కొద్దిదూరంలో ఉన్నదని చెప్పి, అక్కడికి యాత్ర చేయమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు. శుక్ల పంచమి తిథినాడు అక్కడ దర్శనం చేసి, సుగంధ ద్రవ్యాలు మరియు పుష్పాలతో క్రమబద్ధంగా విధివిధానంగా పూజ చేయాలని చెప్పబడింది. అనంతరం తన సామర్థ్యానుసారం వివిధ ఆహారాలతో బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టడం దానధర్మమని, వ్యక్తిగత భక్తి మరియు సామాజిక ధర్మం ఏకమవుతాయని ఈ అధ్యాయం బోధిస్తుంది. చివరలో ఇది స్కంద మహాపురాణంలోని ప్రాభాస ఖండం, ప్రాభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో 181వ అధ్యాయమని కొలొఫన్ ద్వారా సూచించబడింది।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रपेश्वरमुत्तमम् । सिद्धेश्वर समीपस्थं पूर्वस्मिन्नातिदूरतः
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! ఆపై ఉత్తమమైన క్షేత్రపేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్ళుము; ఆయన సిద్ధేశ్వరునికి సమీపముగా, తూర్పు దిశలో ఎక్కువ దూరముకాదు।
Verse 2
तं दृष्ट्वा शुक्लपञ्चम्यां न च नागैः स दश्यते
శుక్ల పంచమి నాడు ఆయనను దర్శించినవాడు సర్పదంశముచేత కూడ బాధింపబడడు।
Verse 3
पूजयेत्तं विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छक्त्या भक्ष्यभोज्यैरनेकशः
విధివిధానముగా క్రమంగా గంధము, పుష్పములు మొదలైనవాటితో ఆయనను పూజించాలి; అలాగే తన సామర్థ్యమునుబట్టి అనేక రకాల భక్ష్యభోజ్యాలతో బ్రాహ్మణులకు భోజనము పెట్టాలి।
Verse 181
इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये क्षेत्रपालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోక సంహితలోని ప్రభాసఖండాంతర్గత ‘ప్రభాసక్షేత్ర మహాత్మ్య’ములో ‘క్షేత్రపాలేశ్వర మహాత్మ్యవర్ణన’ అను నామముగల నూరై ఎనభై ఒకటవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।