Adhyaya 177
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 177

Adhyaya 177

ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి సంక్షిప్తంగా శైవ తత్త్వసూచనను ఉపదేశిస్తాడు. ప్రభాసక్షేత్రపు తూర్పు దిశలో, పూర్వం ఘోర తపస్సుతో సిద్ధి పొందిన తరువాత ఎత్తైన స్థలంపై ప్రతిష్ఠితుడైన మూర్తిమంతుడైన లకులీశుని స్థానం చెప్పి, ఆ స్థలం పాపశమనానికి మరియు శుద్ధికి ప్రత్యేకంగా ఉద్దేశించబడిందని వివరిస్తాడు. తదుపరి కాలనియమం చెప్పబడుతుంది—కార్త్తికీ మాసంలో, ముఖ్యంగా కృత్తికా-యోగ సమయంలో భక్తితో పూజ చేసినవారికి విశేష గౌరవప్రాప్తి కలుగుతుంది. అటువంటి ఉపాసకుడు దేవులు, అసురులు సహా సమస్త జీవవర్గాలలో సత్కారయోగ్యుడవుతాడు. చివరలో స్కందపురాణం ప్రభాసఖండం, ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య భాగంలో ఈ అధ్యాయం ముగిసినట్లు కోలఫన్ పేర్కొంటుంది.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవేశి! దాని తూర్పు దిశాభాగంలో లకులీశుడు మూర్తిమంతుడై స్వయంగా నిలిచియున్నాడు; పూర్వం ఘోర తపస్సు చేసినవాడు.

Verse 2

संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः

ఆయన అక్కడ ఆ పవిత్ర స్థలంపై పాపశమనకారిగా స్థితుడై ఉన్నాడు; కార్తిక మాసంలో కృత్తికా యోగ సమయంలో ఎవడు ఆయనను పూజించునో,

Verse 3

स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः

ఆ వ్యక్తి, హే మహాదేవి, దేవాసురులందరిచేత కూడా పూజింపబడి గౌరవింపబడును.

Verse 177

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్ర్యాం సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్ర మహాత్మ్య’ భాగములో ‘లకులీశ మహాత్మ్య వర్ణన’ అనే నామముగల 177వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।